آغازگری مدل بسیط فشارورد منطقه‌ای به روش مُد بهنجار

نویسندگان

1 هیئت علمی موسسه ژئوفیزیک

2 عضو هیات علمی پژوهشکده هواشناسی

doi
10.22059/jesphys.2003.72512
چکیده

برای مدل بسیط فشارورد الگوریتم‌های آغازگری به روش مُد بهنجار از مرتبه‌های اول و دوم فرمول‌بندی می‌شود. الگوریتم‌های آغازگری روی مدلی منطقه‌ای با طرحواره‌ای اویلری که آنزتروفی پتانسیلی را پایسته نگاه می‌دارد، در تفکیک‌های فضایی متفاوت روی داده‌های واقعی‌تر از 500 هکتوپاسکال به کار بسته می‌شود. چنانچه میدان تاوایی پتانسیلی خطی شده qℓ که در آغازگری مُد بهنجار دست نخورده می‌ماند، فقط با استفاده از میدان ارتفاع ژئوپتانسیلی اولیه Z ساخته و باد زمینگرد متناظر با Z برای شرایط مرزی در فرایند آغازگری استفاده شود، آغازگری حساسیت نامطلوبی به تفکیک فضایی نشان می‌دهد. اما اگر میدان qℓ از روی توزیع میدان‌های Z و تاوایی نسبی ζ میدان باد اولیه تعیین و باد زمینگرد متناظر با qℓ حاصل برای شرایط مرزی استفاده شود‘ نتایج سازگاری در تفکیک‌های فضایی متفاوت به دست می‌آید. در بررسی کیفی نتایج آغازگری‌های مرتبه اول و دوم را به سختی می‌توان تمیز داد . اما بررسی کمی روی نُرم انحراف از توازن‌های مرتبه اول و دوم در ضمن انتگرالگیری‌های 48 ساعته نشان از برتری آغازگری مرتبه دوم به ویژه در 24 ساعت اول انتگرالگیری دارد.