واکاوی تجارب دانشجویان کارورزی رشته الهیات از فرآیند فرم (ج) کارورزی
نویسندگان
1 گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.48310/riet.2025.16490.1326چکیده
درس کارورزی (3) یکی از دروس دانشگاه فرهنگیان است که در آن دانشجو باید از طریق روش سازندهگرا و فرم (ج) تدریس کند. اهمیت و ضرورت این پژوهش چگونگی و کارآیی این فرم برای رشته الهیات است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی بوده و با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریۀ دادهبنیاد انجام شده است. شیوۀ نمونهگیری به صورت هدفمند و گلوله برفی بوده است. جامعۀ آماری 27 نفر از دانشجویان درس کارورزی (3) دانشگاه فرهنگیان بودند. یافتههای پژوهش در قالب 145 کدگذاری باز، 38 کدگذاری محوری و 5 کدگذاری انتخابی عوامل مؤثر، موانع، راهکارها، عوامل زمینهای و پیامدها بیان شده است. ازجمله موانع مداخلهگر عبارت است از فراگیر نبودن فرم (ج) برای همه دروس، محدودیت زمان کلاس درس و نبود فرصت کافی برای اجرای کامل مراحل فرم (ج)، بالا بودن حجم زیاد مطالب، مناسب نبودن برای مفاهیم انتزاعی، عدم همکاری لازم مدیران و معلمان راهنما و آشنا نبودن معلم راهنما با فرم (ج) و ایجاد مشکلات، ذهنیت منفی دانشآموزان در مورد معلم دینی، سختی انطباق مطالب با روشهای جدید و فعال تدریس. پیامدها نیز عبارت است از افزایش مشارکت دانشجویان، ایجاد علاقهمندی دانشآموزان، رشد خلاقیت دانشآموزان و تغییر نگرش دانشآموزان، تسهیل انتقال مطالب زیاد و سنگین به دانشآموزان، افزایش دقت و زمانبندی در تدریس، نظاممند شدن فرایند تدریس، کم شدن فشار روانی و استرس تدریس، نجات از متکلم وحده بودن معلم و تعامل بهتر دانشآموزان.