بررسی کاربردهای فناوری اینترنتاشیاء و میزان پذیرش آن در صنعت بیمه
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ، دانشکده علوم اقتصادی واجتماعی ، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران
2 دانشآموخته ی کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22091/stim.2024.10757.2099چکیده
هدف: صنعت بیمه ازجمله صنایعی است که میتواند با استفاده از قابلیتهای فناوری اینترنت اشیاء توسعه یابد. باتوجه به اهمیت به کارگیری فناوری اینترنت اشیاء و تاثیر آن در توسعۀ کسبوکارها و همچنین باتوجه به خلأیی که در درک صحیح از کاربردهای اینترنت اشیاء و چالشهای پذیرش آن در صنعت بیمه وجود دارد، هدف این پژوهش شناسایی کاربردهای اینترنت اشیاء و چالشهای پذیرش آن در صنعت بیمه است. همچنین از اهداف دیگر این پژوهش بررسی میزان آگاهی کارکنان صنعت بیمه از کاربردهای فناوری اینترنت اشیاء و تمایل به پذیرش فناوری آن از سوی بیمهگران است؛ در این پژوهش براساس مدل پذیرش فناوری؛ سودمندی درکشده، سهولت استفادۀ درکشده، نگرش مثبت به استفاده و قصد رفتاری برای استفاده از فناوری اینترنت اشیاء در صنعت بیمه تحلیل و بررسی شد.روش: در مرحلۀ اول با استفاده از روش مرور سیستماتیک ادبیات و براساس دستورالعمل پریزما به شناسایی کاربردهای اینترنت اشیاء و بررسی چالشهای پذیرش آن در صنعت بیمه پرداخته شد. در مرحلۀ دوم دو پرسشنامه اجرا شد. پرسشنامۀ اول برای دریافت نظر خبرگان در مورد کاربردها و چالشهای شناساییشده در مرحلهی اول پژوهش طراحی و اجرا شده است و با استفاده از روش CVR تحلیل شد. پرسشنامۀ دوم که کارکنان صنعت بیمه به آن پاسخ دادند، با استفاده از نرمافزار آموس تجزیه و تحلیل شد. در مرحلۀ سوم پژوهش براساس اهداف پژوهش تعریفی واضح و جامع ارائهشده است. در این پژوهش، از مدل پذیرش فناوری بهطور زمینهای به عنوان مدل مفهومی پژوهش استفاده شد.یافتهها: در این پژوهش 17 کاربرد شناسایی شد که شامل نظارت و کنترل (قابلیت دسترسی و شناسایی کاربر در موقعیتهای مختلف بااستفاده از IPv6[1])، نظارت و کنترل بر سلامت افراد، ارزیابی ریسک داروهای جدید، پیشبینی وقوع بلایای طبیعی، شناسایی خطر (کمبود و آلودگی آب)، شناسایی خطر (شرایط اضطراری در خانههای هوشمند)، ارائۀ خدمات درمانی در مناطق دورافتاده و صعبالعبور، تسریع عملیات نجات، جلوگیری از سرقت، تصمیمگیری آگاهانه، تمایز مشتریان، بررسی صحیح ادعاهای بیمهای، شناسایی خطر (احتمال وقوع حادثه)، شناسایی کلاهبرداری، طراحی محصولات بیمه، قیمتگذاری دقیق و ارائۀ خدمات بهتر است.همچنین در این پژوهش 13 چالش پذیرش فناوری اینترنت اشیاء شناسایی شده است که شامل نبود اعتماد به فناوری اینترنت اشیاء از لحاظ امنیت و حریمخصوصی، نبود استانداردسازی فناوری اینترنت اشیاء با سایر زیرساختها و نرمافزارهای کاربردی، اتصال ضعیف اینترنت، هزینۀ نصب فناوری اینترنت اشیاء، نبود تجربۀ لذتبخش از استفاده از فناوری اینترنت اشیاء، نبود خدمات با کیفیت در استفاده از فناوری اینترنت اشیاء، نبود سیستم پشتیبانی برای حل مشکلات پیشآمده در استفاده از فناوری اینترنت اشیاء، نبود آموزش کافی به کارکنان برای استفاده از فناوری اینترنت اشیاء، آسان نبودن استفاده از فناوری اینترنت اشیاء، سودمند نبودن فناوری اینترنت اشیاء، سازگار نبودن کاربر با فناوری اینترنت اشیاء، نبود انگیزه در کارکنان برای پذیرش فناوری اینترنت اشیاء، نبود قابلیتهای نرمافزاری و سختافزاری میشود.نتیجهگیری: براساس این پژوهش، درکنار شناسایی کاربردهای اینترنت اشیاء و چالشهای پذیرش این فناوری در صنعت بیمه، میزان پذیرش بیمهگران اینترنتا شیاء در جنبههای مختلف سودمندی درکشده و سهولت استفاده درکشده که سبب نگرش مثبت به فناوری میشود نیز تحلیل شد. بهعلاه، قصد رفتاری برای استفاده از فناوری اینترنت اشیاء در کارکنان صنعت بیمه بررسی شد که در اختیار مدیران صنعت بیمه قرار گیرد تا برای رفع آن بکوشند. باتوجه به پیشینۀ پژوهش میتوان دریافت که به کاربردهای اینترنت اشیاء در صنعت بیمه و به موضوع پذیرش فناوری اینترنت اشیاء در صنعت بیمه علیرغم اینکه امروزه در سطح جهان این فناوری درحال رشد است، توجه کمتری شده است که در پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور سیستماتیک ادبیات لیست کاملتری از کاربردهای اینترنت اشیاء شامل 17 کاربرد در بخشهای مختلف صنعت بیمه شناسایی شد. همچنین سطحبندی کاربردهای شناسایی شده در انواع بیمه نیز ارائه شد. در کنار کاربردهای شناسایی شده، به بررسی چالشهای پذیرش فناوری اینترنت اشیاء نیز پرداخته شده است و 13 چالش پذیرش فناوری شناسایی شد. مدیران صنعت بیمه با آگاهی از کاربردهای شناساییشده در این پژوهش میتوانند در جهت توسعۀ صنعت بیمه بکوشند. همچنین آنها میتوانند از چالشهای شناساییشده در این پژوهش برای رفع موانع پذیرش اینترنت اشیاء استفاده کنند. همچنین مدیران میتوانند براساس نتایج به دست آمده دربارۀ میزان آگاهی کارکنان صنعت بیمه و میزان تمایل آنها در پذیرش فناوری اینترنت اشیاء، اقدامات لازم را انجام دهند.