آموزش و محیط زیست در پرتو الهیات با تاکید بر سند تحول بنیادین آموزش
نویسندگان
1 گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی، گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، بیرجند، ایران.
3 گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.22034/riet.2024.16300.1255چکیده
تغییرات محیط زیست و فعالیتهای انسان با یکدیگر رابطه مستقیمی داشته و در دراز مدت این تغییرات عواقب ناگواری برای زندگی و سلامت انسان به همراه دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی آموزش و محیط زیست در پرتو الهیات با تاکید بر سند تحول بنیادین آموزش پرداخته است. قرآن کریم و روایات معصومین(ع) سرشار از آیات و احادیثی است که بر اهمیت حفظ و حراست از محیط زیست تأکید میکنند. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش نیز به عنوان نقشه راه نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران، بر تربیت نسلی متعهد به حفظ محیط زیست تأکید دارد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد الهیات محیط زیست به عنوان دانشی نوظهور، با اتکاء به آموزههای دینی، درصدد یافتن راهحلهایی عمیق و پایدار برای چالشهای زیستمحیطی امروز بشر است. از طرفی یکی از پایههای اصلی مورد توجه در تمامی بخشهای سند پایه الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و برنامه درس ملی، به رسمت شناختن اهتمام به رابطه انسان با طبیعت و محیط زیست به عنوان بستر تلاش برای تحقق مراتبی از حیات طیبه برای مخاطبان نظام آموزشی است. در این زمینه باید محیط را به گونهای منسجم و هدفمند تدوین و طراحی نموده و امکان انتقال آن را از راههایی نظیر تقویت آموزش مفاهیم زیستمحیطی در نظام آموزشی در تمامی مقاطع تحصیلی با گنجاندن دروس تخصصی و متناسب با سن دانشآموزان، نهادینهسازی فرهنگ حفاظت از محیط زیست در جامعه، تقویت و حمایت پژوهشگران در زمینه الهیات محیط زیست را فراهم آورد.