بررسی شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت در ایران و عوامل موثر بر آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jae.2024.30098.2326چکیده
این پژوهش با هدف سنجش شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت و شناخت سازههای موثر بر آن در 20 استان کشور انجام شده است. برای این منظور، در گام نخست شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیر بخش زراعت در هر یک از استانهای مورد بررسی با کاربست رویکرد ناپارامتری شاخص بهرهوری مالمکوئیست مستتر در تحلیل پوششی دادهها (DEA-MQI) و دادههای سالهای زراعی 1388 تا 1397 اندازهگیری و تحلیل شد. در گام دوم با بهرهمندی از سیستم معادلات رگرسیونی ظاهرا نامرتبط (SURE)، عوامل موثر بر افزایش شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت استانهای مورد بررسی برآورد شد. بر اساس یافتههای پژوهش شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت استانهای قزوین و ایلام به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میانگین شاخص بهرهوری کل عوامل میباشد که 09/1 و 703/0 است. این شاخص در همه استانها دارای فراز و نشیبهای سالانه بوده، اما با این حال میانگین آن در استانهای قزوین، بوشهر، گلستان، خراسان رضوی، همدان، کردستان، فارس، اصفهان، زنجان، مازندران، آذربایجان غربی، خراسان شمالی و خوزستان بزرگتر از یک و بیانگر رشد بهرهوری کل عوامل در زیربخش زراعت بخش کشاورزی استانهای مذکور میباشد، اما زیربخش زراعت استانهای کرمانشاه، خراسان جنوبی، لرستان، آذربایجان شرقی و ایلام تنزل بهرهوری کل عوامل را تجربه کردهاند به طوریکه میانگین شاخص بهرهوری کل عوامل آنها کمتر از یک (981/0 ، 963/0 ، 953/0 ، 943/0 ، 925/0 ، 923/0 و 703/0 ) بوده است. همچنین، بر پایه نتایج تخمین سیستم معادلات رگرسیونی ظاهرا نامرتبط، در اغلب استانهای مورد بررسی سرمایهگذاری در پژوهش و توسعه کشاورزی، توسعه صنایع تبدیل و فرآوری تولیدات کشاورزی، آموزشهای ترویجی کشاورزان، بیمه محصولات زراعی و شدت مکانیزاسیون دارای تاثیر مثبت و فزاینده بر بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت استانهای مورد بررسی بودهاند. با اینحال، در برخی استانها شدت مکانیزاسیون و سیاست حمایتی بیمه اراضی زراعی فاقد تاثیر مثبت و فزاینده بر شاخص بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت بوده و یا تاثیر مغایر با انتظارات داشتهاند.