بررسی تأثیر زاویه جام بر ابعاد آبشستگی در پاییندست پرتاب کننده جامی مستغرق
نویسندگان
1
2
3
4
5
doi
چکیده
زاویه لبه جام به عنوان پارامتر اصلی طراحی پرتاب کننده جامی مستغرق، نقش به سزایی در استهلاک انرژی و آبشستگی در پاییندست این سازه دارد. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر زاویه جام بر روند آبشستگی، تعیین بهترین زاویه جام و ارایه روابط رگرسیونی غیرخطی برآورد ابعاد آبشستگی در پاییندست این سازه است. به همین منظور 64 آزمایش در شرایط هیدرولیکی مختلف و روی 4 مدل آزمایشگاهی با زوایای جام 30،35،40، 45 درجه انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش زاویه جام از 30 درجه به 45 درجه حداکثر عمق حفره، گسترش طولی حفره، ارتفاع پشته بالادست و پاییندست و ارتفاع نسبی موج به ترتیب به مقدار متوسط 150%، 27%، 110%، 24% و 213% افزایش مییابند. بر اساس نتایج این تحقیق زاویه 30 درجه گزینه خوبی برای کاهش حداکثر عمق حفره آبشستگی، حجم آبشستگی، ارتفاع پشتهها و ناهمواری سطح پایاب تا کمینه حد ممکن و زاویه 40 درجه نیز گزینه مناسبی جهت افزایش فاصله ابتدای حفره، عمیقترین نقطه حفره و موج تا بیشینه حد ممکن است. هر یک از این زوایا دارای فواید کاهش آبشستگی بستر، کاهش خوردگی جام (در اثر گیر افتادن ذرات در عملکرد نامتقارن سرریز) و کاهش اثرات منفی ناهمواری سطح پایاب بر عملکرد تخلیه کنندهها و حاشیه رودخانه هستند.