طراحی و اعتبارسنجی مدلی جهت ارزیابی وضعیت داده باز نهادهای دولتی ایران
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران؛
2 دکتری، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران.
3 دکتری، مهندسی فناوری اطلاعات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، تهران، ایران.
doi
10.22091/stim.2023.9255.1935چکیده
هدف: دادههای باز به دادههای غیرمحرمانه گفته میشود که بدون هیچ محدودیتی در استفاده یا توزیع، در دسترس قرار میگیرند. دادههای دولتی باز ابزاری برای توانمندسازی شهروندان و دادن دسترسی و مجوز به آنها برای استفاده از دادههای تولید شده توسط بخش دولتی است، به طوری که آنها میتوانند از دادهها استفاده کنند، ذخیره نمایند، توزیع مجدد کنند و آنها را با سایر منابع داده ادغام نمایند. ارائه اطلاعات به صورت داده باز، کاهش فساد، کسب اعتماد عمومی و ایجاد جامعه مردمسالار را درپی دارد. همچنین دادههای باز امکان بیشتری برای پایش فعالیتهای حاکمیتی فراهم میکند. متأسفانه علیرغم اهمیت موضوع و وجود الزامات قانونی، هنوز هیچ مدل قابل استنادی جهت ارزیابی وضعیت داده باز نهادهای دولتی ایران ارائه نگردیده است. این پژوهش با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدلی جهت ارزیابی وضعیت داده باز نهادهای دولتی ایران با تمرکز بر محورهای عمومی، جهت پیشبرد اهداف مرتبط با شفافیت نهادها و سازمانهای حاکمیتی انجام شده است. روش: روش پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و همچنین، به لحاظ نوع دادهها، از نوع ترکیبی (کیفی/ کمّی) است. برای شناسایی گویههای ارزیابی شاخص داده باز از سه منبع اطلاعاتی استفاده شده است. در ابتدا مبانی نظری و پژوهشهای انجام شده در این حیطه بررسی و گویههای پیشنهاد شده توسط صاحبنظران استخراج گردید. در ادامه، با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی، نخبگان و مطّلعان حوزه انتخاب شده و با آنها مصاحبههای عمیقِ نیمهساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری در مورد گویهها، انجام گرفت. منبع اطلاعاتی سوم نیز، مصوبه شماره (1) جلسه شانزدهم شورای اجرایی فناوری اطلاعات ایران بوده است که با هدف ارتقای شفافیت و دسترسی آزاد شهروندان به دادههای باز دستگاههای اجرایی مطرح شده و مطابق آن کلیه دستگاههای اجرایی ملزم به انتشار دادههای خود در 12 دسته هستند. پس از شناسایی و ترکیب گویههای مشابه و وزندهی آنها، مدل اولیه بدست آمد. به منظور تحلیل روایی گویههای مدل اولیه از شاخص روایی محتوا (CVI) استفاده شده است. در نهایت نیز برای صحتسنجی مدل اولیه از مدلسازی معادلات ساختاری و آزمونهای آماری مرتبط استفاده شده و نهاییسازی مدل انجام شد. یافتهها: بررسی سه منبع اطلاعاتی ذکر شده که جهت شناسایی شاخصهای ارزیابی داده دولتی باز مورد استفاده قرار گرفتند، به شناسایی 33 شاخص در قالب چهار بُعد مختلف اطلاعات پایهای، اطلاعات مالی، مشارکتپذیری و نظام حقوقی و عملکردی منجر شد. در ادامه پس از بررسی روایی، پایایی و صحتسنجی مدل اولیه، 29 شاخص در قالب چهار بُعد ذکر شده، جهت ارزیابی داده دولتی باز مورد تایید قرار گرفتند. نتایج روش بهترین- بدترین که جهت اولویتبندی ابعاد از لحاظ اهمیت مورد استفاده قرار گرفته نیز نشان داد، ابعاد اطلاعات مالی با وزن %08/51، نظام حقوقی و عملکردی با وزن %57/23، مشارکتپذیری با وزن %42/18و اطلاعات پایهای با وزن %94/6 به ترتیب مهمترین تا کماهمیتترین ابعاد در ارزیابی داده دولتی باز هستند. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر پتانسیل لازم جهت تسهیل فرآیند ارزیابی صحیح داده دولتی باز از طریق توجه به شاخصها و ابعاد مرتبط را دارد. یافتهها میتواند به مسئولین، پژوهشگران و عموم مردم کمک نماید تا با در نظر گرفتن شاخصهای ارزیابی ذکر شده، ارزیابی مناسبی از سازمانها و یا موسسات دولتی داشته باشند تا متعاقباً پیامدهای مثبت داده دولتی باز در جامعه نمایان شود.