فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی آسیب‌‌های روش‌‌های آموزشگری دروس دینی از دیدگاه روان‌‌شناسی تربیتی است. این پژوهشِ کیفی، با روش تحقیق نظرورزی انجام شده است. برای تحلیل یافته‌‌ها، از روش تحلیل استنباطی استفاده شده و سپس با اتکاء به نظریات و یافته‌‌های پژوهشی در روانشناسی تربیتی، هر یک از مقولات، مورد نظرورزی قرار گرفتند. یافته‌‌های تحقیق نشان می‌‌دهد که روش‌‌های آسیب‌‌زا در آموزشگری دروس دینی عبارتند از: آموزشِ معلم‌‌محور، اتکای افراطی به روش تدریس سخنرانی، تدریس انفرادی، ضعف در دانش محتوایی، کمبود دانش پداگوژی محتوا، حافظه‌‌محوری، ضعف در مدیریت کلاسی، آرایش کلاسی سنّتی و استفاده‌ نکردن از فناوری‌‌های نوین آموزشی. نتایج حاصل از تحقیق نمایانگر آن است که برای بهبود کیفیت آموزشگری علوم دینی، بهتر است از روش‌‌های نوین مثل آموزش یادگیرنده‌‌محور، بحث‌‌های گروهی، فعالیت‌های جمعیِ پروژه‌‌مدار و تدریس مشارکتی استفاده شود.