شناسایی آسیبهای اعتقادی- اخلاقی در سبک زندگی دیجیتالی
نویسندگان
1 گروه معارف و تربیت اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، یزد، ایران
doi
10.22034/riet.2023.14594.1193چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی آسیبهای اعتقادی- اخلاقی ناشی از سبک زندگی دیجیتالی بود. این پژوهش از نظر نوع، کیفی است که به کمک مصاحبه نیمه ساختاریافته در میان نمونهای متشکل از 10 نفر از اساتید دانشگاه، حوزه، مشاورین و قضات دادگاه خانواده و همچنین 20 نفر از اعضای خانوادههای آسیب دیده از سبک زندگی دیجیتالی که در دادگاه خانواده حضور داشتند، انجام شد. نتایج نشان داد که دستیابی به اطلاعات غیراخلاقی، پیگیر نبودن مسایل اعتقادی و اخلاقی فرزندان، کاهش زمان ارتباط والدین با فرزندان، تردید در عقاید مذهبی و تزلزل در پیروی از اوامر دین، زمینهساز بروز آسیبهایی چون بحران هویت، زوال باورهای مذهبی، انزوای اجتماعی و تضعیف ارزشهای دینی، اخلاقی و ملی شده است. مقایسه نتایج مصاحبه با خبرگان و خانوادهها نشان داد که ابعاد جدیدی از آسیبهای اعتقادی و اخلاقی ناشی از سبک زندگی دیجیتالی در بین خانوادهها و فرزندان آنها بوجود آمده است که به صورت تجمیع میتوان آنها را در قالب آسیبهایی بدین شرح بیان کرد: آثار و پیامدها در بعد اعتقادی- اخلاقی از دیدگاه خبرگان عبارت است از: انتشار مطالب دروغ و غیرواقعی، آموزش غیرفرهنگی و اطلاعرسانی نامناسب، کاهش توجه به مسائل اخلاقی، سبک زندگی نو، تغییر باور و ذهنیت نوجوانان و نبود برنامه جامع فرهنگی؛ آسیبهای اخلاقی و اجتماعی از دیدگاه خانوادهها در قالب بحران هویت، زوال هنجار و باورهای مذهبی، اعتیاد به فضای مجازی و انزوای اجتماعی.