ایجاد نهاد ساختاری بازار آب محلی در شبکه آبیاری استان تهران با رویکرد مدل تولیدات کشاورزی منطقهای
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استاد گروه علوم کشاورزی (بیوتکنولوژی)، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دکترای اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30495/jae.2023.28453.2260چکیده
مقدمه و هدف: بازار آب ابزاری مؤثر و کارآمد جهت تخصیص آب کشاورزی بین فعالیتهای مختلف زراعی است. نبود نهاد ساختاری تعدیلکننده آب آبیاری و عدم مشارکت کشاورزان جهت استقرار آن از جمله مهمترین مسائل پیشروی بخش کشاورزی در استان تهران میباشد. بررسی آثار بالقوه این رویداد که بیش از پیش مورد توجه جوامع بینالمللی قرار گرفته است، گامی مهم در زمینه توسعه فعالیتهای کشاورزی استان تهران به شمار میرود. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر با بهرهمندی از رویکرد مدل تولیدات کشاورزی ایالتی یا منطقهای (SWAP) رفتار اقتصادی کشاورزان تهرانی پس از ایجاد نهاد ساختاری بازار آب محلی مدلسازی شد. برای تحقق این هدف از دادههای آماری مربوط به سالهای زراعی 1397-1392 استفاده شد. واسنجی سیستم مدلسازی هیدرولوژی- اقتصادی ارائه شده نیز در محیط نرمافزاری GAMS صورت گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که با استقرار بازار آب محلی در استان تهران، افزون بر تعادلبخشی پایدار منابع آب، امکان توسعه سطح زیرکشت محصولات آببر و سودده در الگوی زراعی مناطق کمآبتر (دشت شهرری و ورامین) فراهم میشود و با متعادل شدن بازده ناخالص کشاورزان، پیامدهای منفی پدیده خشکسالی هیدرولوژیکی تا حدود 35/3 درصد نسبت به دوره پایه کاهش مییابد. بحث و نتیجه گیری: ایجاد بازار آب محلی در سطح استان تهران میتواند علیرغم دارا بودن قابلیت انتقال منابع آبی مازاد در سطح مناطق مطالعاتی جنوب غرب استان تهران، سبب افزایش ضریب اطمینان دسترسی کشاورزان به آب آبیاری و کاهش ریسک تولید در الگوهای زراعی شود و همچنین، به نحو مطلوبی مسأله تخصیص و مدیریت بهینه منابع آب را بین فعالیت مختلف زراعی منعکس نماید. طبقهبندی JEL:Q25, L22, C61.