اثرات سوخت های زیستی بر امنیت غذایی در کشورهای خاورمیانه، با تأکید بر ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران.

2 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران.

3 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم‌شهر، ایران.

doi
10.30495/jae.2023.30099.2327
چکیده

مقدمه و هدف: در اغلب مطالعات، تولید سوخت­های زیستی دلیل عمده­ای برای افزایش گرسنگی و نا امنی غذایی شناخته می شود، این در حالی است که رابطه­ی بین سوخت­های زیستی و امنیت غذایی در ایران ناشناخته است. این مطالعه باهدف بررسی اثرات سوخت­های زیستی بر امنیت غذایی در ایران انجام شد. مواد و روش­ها: برای بررسی رابطه بین امنیت غذایی و سوخت زیستی از روش پیشرفته و پویای داده‌های تابلویی گشتاورهای تعمیم‌یافته استفاده شد. همچنین داده­ها برای دوره 2000 تا 2019 برای کشورهای خاورمیانه از جمله ایران جمع‌آوری شد. یافته­ها: افزایش سوخت­های زیستی باعث کاهش 11/0 درصدی امنیت غذایی شد ولی ضریب معنی­دار نبود. سوخت­های زیستی اثرات منفی و معنی­داری روی دسترسی غذایی و اثرات مثبتی روی موجود بودن غذا و استفاده از غذا داشتند. ضریب موردنظر 598/16 و در سطح احتمال 95 درصد معنادار بود. در واقع می‌توان گفت که در ایران سوخت‌های زیستی باعث افزایش دسترسی به غذا می‌شود. بحث و نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که سوخت­های زیستی بر امنیت غذایی کشور ایران تأثیر معنی­داری نداشتند، که این به علت وجود ذخایر بالای سوخت‌های فسیلی در کشور ایران است.