اثرات سوخت های زیستی بر امنیت غذایی در کشورهای خاورمیانه، با تأکید بر ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
2 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
3 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران.
doi
10.30495/jae.2023.30099.2327چکیده
مقدمه و هدف: در اغلب مطالعات، تولید سوختهای زیستی دلیل عمدهای برای افزایش گرسنگی و نا امنی غذایی شناخته می شود، این در حالی است که رابطهی بین سوختهای زیستی و امنیت غذایی در ایران ناشناخته است. این مطالعه باهدف بررسی اثرات سوختهای زیستی بر امنیت غذایی در ایران انجام شد. مواد و روشها: برای بررسی رابطه بین امنیت غذایی و سوخت زیستی از روش پیشرفته و پویای دادههای تابلویی گشتاورهای تعمیمیافته استفاده شد. همچنین دادهها برای دوره 2000 تا 2019 برای کشورهای خاورمیانه از جمله ایران جمعآوری شد. یافتهها: افزایش سوختهای زیستی باعث کاهش 11/0 درصدی امنیت غذایی شد ولی ضریب معنیدار نبود. سوختهای زیستی اثرات منفی و معنیداری روی دسترسی غذایی و اثرات مثبتی روی موجود بودن غذا و استفاده از غذا داشتند. ضریب موردنظر 598/16 و در سطح احتمال 95 درصد معنادار بود. در واقع میتوان گفت که در ایران سوختهای زیستی باعث افزایش دسترسی به غذا میشود. بحث و نتیجهگیری: نتایج نشان داد که سوختهای زیستی بر امنیت غذایی کشور ایران تأثیر معنیداری نداشتند، که این به علت وجود ذخایر بالای سوختهای فسیلی در کشور ایران است.