عوامل و موانع ارتباط جوانان مسجدرو تهران (15 الی 29 ساله) با مسجد

نویسندگان

1 استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی، دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، تهران، ایران.

doi
10.22034/riet.2023.13991.1179
چکیده

هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل ایجابی و نیز موانع اثرگذار بر ارتباط جوانان با مسجد است. لذا، با تمرکز بر جوانان مسجدرو تهران، به بررسی عوامل و موانع تاثیرگذار بر حفظ ارتباط یا افزایش ارتباط این طیف از جوانان با مسجد پرداخته است.این مطالعه از نظر هدف، کاربردی بوده و از نظر شیوه اجرا کمّی بود. جامعه پژوهش، جوانان 15-29 ساله شهر تهران بودند. برای تعیین نمونه پژوهش از روش نمونه‌برداری احتمالی و گونه خوشه‌بندی استفاده شد. ابزار پژوهش پرسشنامه بود. روایی پرسشنامه با استفاده از «آزمون مقدماتی» در دو مرحله «پیش‌آزمون غیررسمی» و «پیش‌آزمون رسمی» تایید شد و برای محاسبه میزان پایایی ابزار اندازه‌‌گیری از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج نشان داد که «مطلوب بودن امام جماعت» در میان عوامل افزایش ارتباط با مسجد محوریت دارد؛ چنانکه عوامل سه‌گانه «مطلوبیت ساختمان و امکانات مسجد»، «دسترسی خانواده‌ها و جوانان به محصولات فرهنگی مفید و جذاب» و «حضور چهره‌های مشهور در نماز جماعت» پائین‌ترین تاثیر را در بین عوامل دارند. یافته‌های پژوهش حاضر تاثیر تناسب نداشتن کارکردهاى مسجد با نیازهاى فعلى مردم به عنوان علل خلوت بودن مساجد و نیز وجود رابطه مستقیم بین آموزش نماز با میزان حضور جوانان در نماز و وجود رابطۀ مستقیم بین مکان، زمان و امکانات فیزیکی مناسب با میزان مشارکت جوانان را تایید می‌‌کند.

کلیدواژه‌ها