تاثیر رژیم‌های توسعه مالی بر انتشار CO2 در ایران: رهیافت مارکوف‌سوئیچینگ

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

2 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 استاد اقتصاد، دانشکده ی علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران

4 دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.30495/jae.2023.30067.2325
چکیده

مقدمه و هدف: در چند سال اخیر توسعه مالی و اثرات آن بر محیط زیست بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در واقع توسعه مالی با تاثیر مستقیم بر رشد اقتصادی و مصرف انرژی، انتشار آلاینده­های زیست محیطی را تحت تاثیر قرار می­دهد. از سوی دیگر، بازارهای مالی توسعه­یافته و سیستم بانکی کارآمد بهره­وری را ارتقا داده و باعث کاهش آلاینده­های زیست محیطی می­شود. بنابراین مقاله حاضر به بررسی تاثیر توسعه مالی بر انتشار دی اکسید کربن در ایران تحت شرایط رژیمی در طول دوره 1350 تا 1397 پرداخت.  مواد و روش: در تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر توسعه مالی بر انتشار دی اکسید کربن در ایران، تحت شرایط رژیمی از روش مارکوف- سوئیچینگ خودرگرسیون تصحیح خطای برداری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که توسعه مالی تحت شرایط دو رژیمی، انتشار دی اکسید کربن را تحت تاثیر قرار می­دهد. بدین معنی که در رژیم صفر تاثیر مثبت و معنادار بر انتشار دی اکسید کربن دارد. در حالی که در رژیم­ یک، توسعه مالی تاثیر منفی و معنادار بر انتشار دی اکسید کربن  دارد. بنابراین؛ انتشار دی اکسید کربن در ایران تحت تاثیر رژیم­های توسعه مالی قرار دارد. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج توسعه مالی در رژیم­های مختلف اثرات متفاوتی بر انتشار دی اکسید کربن دارد، لذا مناسب است در شرایطی که توسعه مالی منجر به کاهش انتشار دی اکسید کربن می­شود، توسعه مالی را تقویت کنند تا هم رشد و توسعه اقتصادی محقق شود و هم حفاظت از محیط زیست نیز اتفاق بیفتد. طبقه‌بندی JEL: B29، C24، Q53