نقش توکل در آرامش روان با بهرهگیری از «دعای هفتم» صحیفه سجادیه
نویسندگان
1 مربی، بخش ادبیات، دانشگاه فرهنگیان، قم، ایران
2 کارشناسی ارشد، مدیریت فرهنگی، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ایران.
3 سطح چهار، حوزه علمیه قم، قم، ایران.
doi
10.22034/riet.2023.13169.1155چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش توکل در آرامش روان با بهرهگیری از «دعای هفتم» صحیفه سجادیه است. در این راستا و با روش توصیفی- تحلیلی، آثار توکل در زندگی انسان مانند افزایش استقامت و تقویت اراده، تقویت روحیه و قوت قلب، هموار کردن سختیها، پیروزی، محو شبهات و دستیابی به سعادت از این دعا برای دستیابی به آرامش روان استخراج شده است. نتایج نشان داد که تحلیل محتوای دعا نشانگر آن است که این دعا، به سه بخش تقسیم شده است؛ بخش نخست آن به بیان صفات پروردگار اشاره دارد؛ بخش دوم مشکلات، حوادث و سختیهایی که بهسبب آنها پیش آمده است را بیان میکند و بخش سوم دعا در بیان این نکته است، که حل مشکلات فقط بهدست پروردگار است و به راهحل آنها اشاره میکند. با توجه به ارتباط گسترده بین آرامش روان و توکل، ازجمله راههای رسیدن به آن را میتوان ایمان به خدا، یقین و قطع طمع از دیگران دانست. بنابراین، دستیابی به آرامش روان از طریق دستیابی به توکل، با توجه به راهکارهای موجود در دعای هفتم صحیفه سجادیه ممکن است.