نقش سرمایه روانشناختی در تربیت دینی
نویسندگان
1 مربی، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان،قم،ایران.
doi
10.22034/riet.2022.12621.1139چکیده
هدف پژوهش حاضر تبیین نقش سرمایه روانشناختی در تربیت دینی بود. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد سرمایه روانشناختی و مؤلفههای اساسی آن در کنشگری دینی میتواند منبعی برانگیزاننده و استمراربخش باشد و احتمال رسیدن به بهجت درونی و معنوی و قدرت روحی و کسب صفات الهی را افزایش دهد. به عبارت دیگر، سرمایه روانشناختی مسیر رسیدن به خداگونگی افراد - به عنوان غایت تربیت دینی- را هموار میسازد و توان و انرژی روانی لازم را در شرایط دشوار و محدودیتها، موانع و استمرار فعالیتها تأمین مینماید. مؤلفههای سرمایه روانشناختی و تربیت دینی به طور مستقیم یا با طیف معانی مؤلفهها درهم تنیده شدهاند؛ به طوری که چهار مؤلفه سرمایه روانشناختی (خودکارآمدی، امیدواری، خوشبینی و تابآوری) میتوانند یکی از پیشآیندهای ایجاد و تداوم رفتارهای دینی محسوب شوند و افراد با داشتن این سرمایه، آمادگی لازم را برای ورود به صحنه عمل، پیدا کنند و از پشتکار، مقاومت و سرسختی (صبر) برای دستیابی به اهداف برخوردار شوند.