فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر نقد برنامه درسی تربیت‌ معلم جمهوری اسلامی ایران از منظر تربیت اسلامی است. روش پژوهش خبرگی و نقادی تربیتی بود. در این راستا، همه اسناد بالادستی مرتبط با دانشگاه فرهنگیان (سند تحول بنیادین آموزش‌ و پرورش (1390)، اساسنامه دانشگاه (1391)، برنامه راهبردی دانشگاه در افق چشم‌انداز 1404، طراحی کلان برنامه درسی تربیت معلم (1395) و سرفصل‌های مصوب برنامه درسی (1399) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در عنصر مربی، شایستگی‌های اساتید در اسناد مورد غفلت واقع شده است. در عنصر سرفصل‌ها/حوزه‌های محتوایی، تعداد دروس تربیت اسلامی زیاد بوده و با هم همپوشانی دارند و این امر موجب احساس تکرار و دل‌زدگی دانشجویان شده است. در عنصر منابع مطالعه و پژوهش، منابع اصلی و فرعی معرفی ‌شده در دروس تربیت اسلامی از جامعیت کافی برخوردار نبوده و برخی از منابع دسته دوم هستند و کم‌تر به معرفی منابع دست‌ اول و مرتبط با هر یک از دروس تربیت اسلامی پرداخته‌ شده است. همچنین در نظر گرفتن فعالیت‌های یادگیری و عملکردی دروس تربیت اسلامی با ملاک‌ها و سطوح پیامدهای یادگیری مانند سایر دروس خطا بوده و منطبق با اسناد بالادستی نیست. همچنین در فرصت‌های یادگیری، کم‌تر به فعالیت‌های تحلیلی، مقایسه‌ای و ارزیابی توجه شده است.   کلیدواژه‌ها: تربیت ‌معلم، برنامه درسی، تربیت اسلامی، اسناد بالادستی، آموزش و پرورش.