بررسی تاثیر طول تیر پیوند بر رفتار لرزهای قابهای فولادی ساده میان مرتبه مهاربندی شده واگرا تحت زلزلههای حوزه نزدیک گسل
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
چکیده
مهاربندهای واگرا از جمله سیستمهای مقاوم در برابر بار جانبی هستند که به دلیل رفتار غیرالاستیک تیر پیوند، از شکل پذیری بالا و سختی مناسبی برخوردار هستند. سازههای شهری عمدتا در رده سازههای میان مرتبه قرار دارند. دراین رده از سازهها انتقال نیرو به صورت برش و خمش میباشد و به عبارتی هر دو عامل بر رفتار سازه حاکم است. نگاشتهای نزدیک گسل دارای مدت زمان موثر کمتری نسبت به نگاشتهای دور از گسل هستند و یک یا چند پالس ضربهای با دامنه بزرگ و دوره تناوب زیاد دارند. در این مقاله به بررسی رفتار لرزهای این قابها تحت زلزلههای نزدیک گسل با توجه به در نظر گرفتن تغییر طول تیر پیوند به کمک نرم افزار المان محدود آباکوس و Perform 3D پرداخته شده است. برای این منظور قابهای فولادی ساختمان بصورت دو بعدی با 7 طبقه مدل گردیده و برای هر یک 3 طول تیر پیوند 1,1/9,2/8)=e/ecrit ) مختلف با رفتارهای مختلف تیر پیوند در نظر گرفته شد. در نهایت، با مقایسه نتایج تأثیر طول تیر پیوند بر رفتار نهایی قابها با محتوای فرکانسی خاص زلزلهها بررسیهای مقتضی انجام گردید که نشان داد با افزایش طول تیر پیوند پارامترهایی از قبیل سختی و مقاومت تیر پیوند تحت بارگذاری سیکلی متقارن کاهش یافته است و پارامترهایی از قبیل بیشینه برش و شتاب طبقات در زلزله های نزدیک گسل برای قابهای 7 طبقه کاهش و همچنین بیشینه تغییر مکان جانبی نسبی قابها نیز افزایش یافته است. به علاوه میانگین انرژی غیرالاستیک مستهلک شده کل توسط تیرهای پیوند با افزایش طول تیر پیوند کاهش پیدا کرده است.