آموزش مبتنی بر طرحواره درمانی گروهی بر آشفتگی هیجانی و بدریخت انگاری بدن بیماران مبتلا به سرطان سینه

نویسندگان

1

2 دانشگاه محقق اردبیلی

3

doi
چکیده

سرطان یکی از علل اصلی مرگ در سرتاسر جهان است. این موضوع منجر شده است تا پزشکان و روان شناسان به دنبال کشف علل، درمان و در نهایت، ارتقاء سلامت روانی این گروه بیماران باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر طرحواره درمانی گروهی بر آشفتگی هیجانی و بدریخت انگاری بدن بیماران مبتلا به سرطان سینه انجام شد. روش پژوهش حاضر، آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و مرحله پیگیری همراه با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی و بیمارستان های شهر شیراز از تیر ماه تا شهریور ماه 1402 با تشخیص سرطان سینه بود. سپس، از این میان 50 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. شرکت کنندگان گروه آزمایش، مداخله آموزشی طرحواره درمانی گروهی را به مدت هفته ای یک جلسه در قالب 8 جلسه 45 دقیقه ای دریافت نمودند. شرکت کنندگان گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند. ابزار سنجش در این پژوهش شامل پرسشنامه استرس، اضطراب و افسردگی ( DASS-21 ) لویباند و لویباند (1995) و پرسشنامه نگرانی از بدشکلی استوزین و همکاران (1998) بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 24 و تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که پروتکل آموزشی طرحواره درمانی گروهی بر کاهش آشفتگی هیجانی و بدریخت انگاری بدن زنان مبتلا به سرطان سینه تاثیر معناداری دارد (001/0 ≥ p ). میزان تاثیر برای آشفتگی هیجانی و بدریخت انگاری بدن به ترتیب برابر با 576/0 و 247/0 بود. در نهایت، پیشنهاد می شود از روش طرحواره درمانی گروهی برای یاری به زنان مبتلا به سرطان سینه استفاده شود.