آداب معلّمی در حین تدریس از دیدگاه شهید ثانی

نویسندگان

1 طلبه سطح سه، جامعه‌الزهرا(س)، قم، ایران

2 طلبه سطح سه، جامعه‌الزهرا(س)، قم، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، کلام و فلسفه اسلامی، موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی، قم، ایران

doi
10.22034/riet.2022.10473.1086
چکیده

هدف پژوهش حاضر ترسیم آداب معلّمی در حین تدریس از دیدگاه شهید ثانی است. روش پژوهش توصیفی‌‌- تحلیلی بوده و یافته‌ها نشان می‌دهد شهید ثانی گرچه شخصیتی دینی و اسلامی است، ولی در ترسیم آداب معلّمی در هنگامه تدریس، صرفاً به بیان نکات اخلاقی و وظایف دینی معلّم بسنده نکرده و بسیاری از فنون تدریس و تجربیات معلّمی را نیز تبیین کرده‌‌اند. ازجمله مهم‌ترین آداب معلّم در کلاس درس می‌‌توان به این موارد اشاره کرد: آداب ظاهری مثل پوشش و آراستگی، آداب معنوی همچون انگیزه الهی برای تدریس و ذکر و یاد خدا در کلاس درس و تقوی معلّمی، آداب اخلاقی مثل محبّت و احترام به شاگردان، رفق و مدارا و تفقّد و دلسوزی بر ایشان و شهامت معلّمی، آداب آموزشی مثل انتخاب درس مناسب، روش تدریس، اعتدال در تدریس و ایجاد شوق و رغبت نسبت به تحصیل، آداب کلاس‌داری مثل زمان و مکان کلاس و مدیریت اخلاقی شاگردان، انتخاب نماینده و جانشین و نکات خاتمه کلاس.