فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی برخورد امام علی(ع) و حکومت آل‌بویه (شاخه بغداد) با مسیحیان است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد با اینکه مدت حکومت امام علی(ع) بسیار کم و کوتاه بود، اما حاصل و دستاوردهای فراوانی داشته و برگرفته از قرآن و سیره پیامبر اسلام(ص) بوده است. آل‌بویه با پیروی از شیوه حکومتی امام علی(ع) تلاش نمودند جوانب احتیاط را در برخورد با مسیحیان رعایت کنند و با آن‌ها براساس آموزه‌های اسلامی چون برابری و برادری برخورد نمایند. هرچند این اقدام آنان مانند حکومت امام علی(ع) کامل نبود، اما می‌توان نتیجه گرفت که اقدامات امام علی(ع) به ‌عنوان یک الگوی مناسب برای مسلمانان در این زمان می‌تواند مورد استناد باشد. در دوره حکومت علوی و بویه‌ای، رفتار مناسبی با توده مردم و مسیحیان صورت می‌گرفت. مسیحیان در رفاه نسبی بودند. وضع مسیحیان در جامعه بویه‌ای شیعی‌ مذهب، به مراتب، بهتر از وضع آن‌ها در سایر جاها بود. حاکمان بویه‌ای نهایت دقت، سعی و کوشش را می‌نمودند تا اقلیت‌های دینی و مخصوصاً مسیحیان در قلمرو آنان در رفاه باشند. اتخاذ چنین سیاستی باعث شد در دستگاه بویه‌ای، شاهد حضور، همکاری و اشتغال مسیحیان باشیم که به‌طبع آن رنسانس اسلامی پدید آمد. سیره بیشتر کارگزاران و حاکمان بویه‌ای در تعامل با مسیحیان، به سیره علوی نزدیک بوده است.