ارائه مدل تعیین آمادگی دیجیتالی سازمانهای دولتی (مورد مطالعه: دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22091/stim.2022.8196.1789چکیده
هدف: آمادگی دیجیتالی ابزار ارزیابی بهروز بودن سازمان، مبتنی بر اهداف است. این ابزار ساختاری برای مدیریت کسبوکار و چارچوبی مرجع برای اهداف تحول دیجیتالی میباشد. نخستین اقدام اساسی برای تعیین مدل و سنجش آمادگی دیجیتالی سازمان، شناسایی معیارهایی است که با ساختار و فرهنگ حاکم بر آن سازمان متناسب باشند، در این راستا، در پژوهش حاضر در چارچوب مطالعه موردی به این موضوع پرداخته شده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی با رویکرد پژوهش کیفی و کمّی است. در بخش کیفی، با مرور پیشینه، معیارهای اولیه موثر بر آمادگی دیجیتالی شناسایی شدند و سپس با استفاده از روش دلفی فازی توسط خبرگان مشخصی غربال گردیدند. در بخش کمّی با پژوهشی پیمایشی، و با نظرخواهی از خبرگان و روشهای سلسلهمراتبی فازی، دیمتل فازی و سطح بلوغ، به توصیف و تفسیر روابط موجود بین معیارها و عوامل تأثیرگذار پرداخته شد و وزن معیارها، میزان اثرگذاری معیارها جهت ارائه مدل و همچنین سطح آمادگی دیجیتالی دانشگاه تعیین شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیرانو کارشناسان ارشد با تجربه و آگاه در بخش فناوری اطلاعات دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین به تعداد 12 نفربود. یافتهها: یافتهها نشان داد 15 معیار در چارچوب 5 عامل اصلی بر آمادگی دیجیتالی سازمان در دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین موثر هستند. این معیارها با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی رتبهبندی شدند و در نهایت یک مدل آمادگی دیجیتالی برای دانشگاه ایجاد شد. سپس سطح آمادگی دیجیتالی تعیین گردید. نتیجهگیری: معیار حمایت مدیریت عالی از پروژههای دیجیتالسازی از بالاترین وزن برخوردار است. با استفاده از دیمتل فازی مدل جامع علت و معلولی پژوهش ترسیم گردید. معیار آمادگی مدیریتی در دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین از وضعیت مناسبی برخوردار است؛ اما معیار آمادگی زیرساختهای فنی در این دانشگاه وضعیت مناسبیندارد.