معیارسنجی گناهان کبیره با رویکردی به نقش تربیتی آن

نویسندگان

1 دانشیار، گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، مشهد، ایران

2 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

doi
10.22034/riet.2021.9195.1058
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی معیارهای تشخیص گناه کبیره در آموزه­های دینی است که از یک قرائت و انسجام معنایی خاصی در قرآن و سنّت برخوردار نمی­باشد. پژوهش پیش­رو با رویکردی به نگاه اندیشمندان دینی به موضوع نگریسته و با روش توصیفی – تحلیلی آنها را مورد نقد و بررسی قرار داده است. نتایج حاکی از آن است که برخی از این ملاک­ها باطل و یا فاقد تعریف جامع و مانع است. به نظر می­رسد، اگرچه در شرع مواردی به عنوان کبیره و یا صغیره تبیین شده است، ولی در جاهایی که شک وجود دارد، معیار منافات­ داشتن با معرفت الهی سبب کبیره بودن گناه می­گردد، هرچند دیدگاهی که فلسفه ابهام در ملاک را مراقبت بیشتر انسان نسبت به رفتار و کردار خود دانسته است، دور از واقع به نظر نمی­رسد.