تبیین آموزشی ارتباط معاد، تناسخ و رجعت در راستای پاسخ به شبهات دانشآموزان پایه دهم مقطع متوسطه
نویسندگان
1 دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، مدرس دانشگاه فرهنگیان، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه فلسفه، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22034/riet.2021.8081.1009چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی و شناخت ارتباط تعاملی رجعت، تناسخ و معاد میباشد. روش پژوهش توصیفی –تحلیلی بوده و نتایج حاکی از آن است که رجعت، تناسخ و معاد از جمله واژگان متداول در زبان مفسّران، متکلّمان و فلاسفه اسلامی میباشد. مسائل کلامی همیشه از سوالبرانگیزترین و جنجالیترین مسائل مورد بحث در میان اندیشمندانِ سایر نحلههای فکری بوده و اختلافنظرهای اساسی نیز از قِبل این بحثها بهوجود آمده است. رجعت از نظر عالمان تفسیر قرآن مورد قبول است، چون یک حقیقت قرآنی بوده و نیز رجعت برخی انسانها با شرایط ویژه در زمان ظهور مهدی(عج) مورد تأیید عالمان شیعی میباشد. در رجعت سخن از تعلّق مجدّد روح به بدن خود بعد از قطع علاقه به میان میآید، در حالی که تناسخ یعنی انتقال نفس ناطقه از بدنی به بدنی دیگر به منظور تحمّل کیفر یا برخورداری از پاداش در برابر اعمال گذشته و رسیدن به کمال در همین دنیا، و این بنا به دلایلی پذیرفتنی نیست.
