تحلیل الگوهای مکانی و زمانی تبخیر- تعرق پتانسیل با تلفیق روشهای هارمونیک، استوکستیک و مونت کارلو (مطالعه موردی: حوضه آبریز زاینده رود)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 نویسنده مسئول، دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22069/jwsc.2025.22795.3757چکیده
سابقه و هدف: این تحقیق به ارائه روشی برای بررسی و تحلیل الگوهای مکانی و زمانی تبخیر- تعرق پتانسیل (ETp) در حوضه آبریز زایندهرود میپردازد. با توجه به اهمیت مدیریت منابع آب استفاده از روشهای کارآمد برای پیشبینی تبخیر- تعرق (ET) ضروری است. تاکنون بررسی الگوهای یادشده به روشهای متفاوت انجام شده است، با اینحال روشی که بتواند ETp را در چارچوب دورههای خشک، نرمال و تر برای کل حوضههای آبریز با گام زمانی روزانه بهمدت یکصد سال تحلیل کند، ارایه نشده است. در این مطالعه، یک روش تلفیقی برای این موضوع در سطح حوضه زایندهرود به عنوان محدوده تحقیق توسعه داده شد. این روش گام زمانی روزانه و شبکهای نسبتا متراکم از نقاط را در سطح حوضه با هدف کاربرد در برنامهریزی منابع و مصارف آب درنظر میگیرد.مواد و روشها: روش پیشنهادی از ترکیب سه روش تحلیل هارمونیک، استوکستیک و مونت کارلو برای مدلسازی و پیشبینی ETp استفاده میکند. روش هارمونیک به تحلیل الگوهای دورهای، فصلی و سالیانه دادهها کمک میکند، روش استوکستیک به شبیهسازی نوسانات طبیعی در دادهها میپردازد و از روش مونت کارلو برای تحلیل سناریوهای مختلف آب و هوا استفاده میشود. در روش تلفیقی ابتدا تابع هارمونیک به دادههای دمای هوای بیشینه و کمینه کل ایستگاههای حوضه زایندهرود و پیرامون آن در یک دوره آماری بلندمدت 26 ساله از 1994 تا 2019 برازش داده شد. سپس توزیع آماری باقیماندهها مشخص شد، همبستگی بین پارامترهای دمای هوا تعیین و مراحل تولید اعداد تصادفی انجام گردید. با استفاده از روشهای استوکستیک و مونتکارلو، یکصد سال آمار برای متغیرهای دمای هوای بیشینه و کمینه به صورت روزبهروز تولید شد تا در گام بعدی به روش هارگریوز- سامانی بتوان ETp را محاسبه کرد. برآورد ETp در شبکه متراکمی از نقاط در کل حوضه به روش عکس مجذور فاصله برای دستیابی به الگوهای مکانی انجام شد. با استفاده از شاخص صدکها که در آن صدک 20 درصد برای خشکسالی ملایم، 50 درصد برای نرمال و 80 درصد برای ترسالی ملایم پیشنهاد شد، شرایط رطوبتی مختلف قابلیت بررسی یافتند. اعتبارسنجی برای دوره نرمال مدل صورت پذیرفت. بدین منظور، دادههای مدل با مقادیر مشاهداتی در گستره نواحی کشاورزی حوضه و برای دوره کشت گندم با آزمونهای همبستگی و همچنین ANOVA یک طرفه، معنیدار بودن اختلاف میانگینها را رد کرد و دقت نتایج مدل را تایید نمود.یافتهها: روند افزایشی ETp در همه نواحی کشاورزی سرتاسر حوضه مشاهده شد، به نحوی که شیب روند به روش سن (Sen) از 28/1 میلیمتر در دوره کشت گندم در اراضی پاییندست سد خمیران تا 73/3 میلیمتر در دوره کشت گندم در اراضی مهیار و جرقویه تغییر میکند. با توجه به این که کمترین دوره کشت گندم مربوط به رودشت 211 روز و بیشترین دوره در فریدونشهر 288 روز میباشد، انتظار میرود مقدار ETp در شرایط نرمال به ترتیب 598 و 795 میلیمتر در دوره کشت گندم باشد. بررسیها در سطح حوضه آبریز نیز نشان میدهد مقدار ETp در نواحی کوهستانی حوضه و در شرایط نرمال بین 1299 تا 1515 میلیمتر در سال تغییر میکند. این در حالی است که در مناطق مسطح شرقی، تغییرات ETp از 1524 تا 1609 میلیمتر است. در شرایط خشک ملایم تغییرات ETp در نواحی مرتفع از 1320 تا 1540 و در نواحی مسطح از 1547 تا 1644 میلیمتر در سال است. همین تغییرات برای شرایط ترسالی ملایم در نواحی کوهستانی از 1276 تا 1460 و در دشتها از 1491 تا 1583 میلیمتر درسال تخمین زده شده است.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که استفاده از روش تلفیقی میتواند به شناخت بهتری از الگوهای زمانی و مکانی ETp در حوضههای آبریز منجر شود، دقت پیشبینیها را افزایش دهد و وضعیت حوضه را تحت شرایط آب و هوایی مختلف تحلیل نماید.