مبانی، مفهوم و اهداف تربیت عقلانى از دیدگاه علامه طباطبائی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران
2 استادیار، گروه الهیات و معارف اسلامی، پردیس آیتالله طالقانی، دانشگاه فرهنگیان، قم، ایران
doi
10.22034/riet.2021.8707.1041چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی مبانی عقلورزى، مفهوم و اهداف تربیت عقلانی از دیدگاه علامه طباطبائی است. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که مبانی تربیت عقلانی از نظر علامه طباطبائی حداقل بر چهار مبنا استوار است: 1. منشاء عقلورزی در انسان، واقعبینى و شعور استدلالى است، 2. منشاء ادراکات و علوم عملى عبارتند از: ادراکات نظرى، احساسات و عواطف باطنى و قدرت انسان بر تسخیر دیگر موجودات، 3. احساسات باطنى و بهویژه خوف و رجاء، باعث اعتقاد به خرافات مىشود، 4. عوامل محیطى و ارثى در درک عقلى مؤثر است. همچنین علامه طباطبائی به طور مستقل درصدد تعریف تربیت عقلانى برنیامده، اما براساس دیدگاههاى ایشان پیرامون ابعاد عقلورزی، تربیت عقلانى عبارت است از: تقویت عواملى که استقامت عقل را بر طریق فطرى سبب مىشود، و فراهم کردن زمینه فراگیرى و کاربست اصول منطقى و فلسفى بویژه قیاس برهانى؛ به گونهای که متربى بتواند مسائل درون دینى و برون دینى را درک و هضم کند و اعتقادش به باورهاى دینى و عمل او به احکام از روى بصیرت باشد، و اگر جایى هم مسئلهای را به طور تعبدى مىپذیرد، دلیل عقلى او را به این تعبد رهنمون کرده باشد. از نظر علامه طباطبائی اهداف تربیت عقلانی در دو سطح طبقهبندی میشوند: 1. اهداف غایی (تحصیل سعادت انسان، هدایت انسان به سوى حق و پیروى از حق، دستیابى به کرامت و شرافت انسانى)، 2. اهداف واسطهای (اهداف دخیل در تحقق اهداف واسطهایِ دیگر و اهداف واسطه در نیل به اهداف غایی).