بررسی همگرایی باشگاهی بین استان‌های ایران طی سال‌های 1379-1388

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد دانشگاه تبریز

2 استاد اقتصاد دانشگاه تبریز

3 دانشگاه تبریز

4 ستادیار اقتصاد دانشگاه تبریز

doi
چکیده

فرضیه همگرایی، از جمله نتایج حاصل از مدل­های رشد نئوکلاسیک­ها می­باشد. بنا به تعریف، مفهوم همگرایی عبارت است از رشد سریع­تر مناطق (یا اقتصادهای) با درآمد سرانه کمتر، نسبت به مناطق (یا اقتصادهای) با درآمد سرانه بیشتر. این مقاله، به بررسی همگرایی باشگاهی بین استان­های ایران طی سال­های 88-1379 می­پردازد. برای این منظور، بعد از دسته­بندی استان­ها با استفاده از روش­های مقطعی، برای بررسی فرضیه همگرایی در بین گروه­ها از روش­های ریشه واحد پانلی استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می­دهد، می­توان استان­ها را به دو گروه استان­های با درآمد پایین (تعداد 18 استان) و استان­های با درآمد بالا (تعداد 12 استان) طبقه­بندی نمود. با توجه به نتایج به­دست آمده با استفاده از آزمون های ریشه واحد پانلی در بررسی همگرایی برای گروه­ درآمدی پایین و بالا، وجود همگرایی مطلق (یا میل به یک استاندارد خاص) تأیید می­شود. در نتیجه همگرایی باشگاهی بین استان­های ایران تأیید می­شود.