بررسی استفاده از سرباره آهن فولاد آلیاژی درترکیب با بیوچار و ورمی کمپوست به منظور کاهش تنش آبی گیاه گشنیز
نویسندگان
1 گروه مکانیک ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر
2 دانش آموخته کارشناس ارشد متالورژی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه کشاورزی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
4 دانش آموخته کارشناس ارشد متالورژی،دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه شیراز ، شیراز ، ایران
doi
10.30495/wej.2024.33253.2413چکیده
چکیدهمقدمه: این تحقیق به منظور آزمایش استفاده از سرباره آهن بدون و با ترکیب بیوچار و ورمی کمپوست در شرایط تنش خشکی روی گیاه گشنیز انجام گرفت.روش: این تحقیق با روش آزمایشگاهی انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی انجام شد. فاکتور اول شامل تنش خشکی در 2 سطح و فاکتور دوم شامل تیمارهای کودی در 7 سطح بود.یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد تنش خشکی 50 درصد ظرفیت زراعی سبب کاهش وزن تر اندام هوایی 35درصد)، وزن تر ریشه (25 درصد)، کلروفیل a (29 درصد)، کلروفیل b (25 درصد)، کلروفیل کل (26 درصد)، عملکرد اسانس (42 درصد)، فسفر (39 درصد)، پتاسیم (18 درصد)، منیزیم (26 درصد) و آهن برگ (40 درصد ) و افزایش مالون دی آلدهید (34 درصد) نسبت به تیمار شاهد شد. تیمارهای منابع کودی مختلف سبب افزایش وزن تر اندام هوایی، وزن تر ریشه، محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب برگ، عملکرد اسانس، عناصر برگ و کاهش مالون دی آلدهید و نشت یونی شد.نتیجه گیری: براساس نتایج تیمار سرباره آهن به ویژه در ترکیب با ورمی کمپوست نقش مهمی در افزایش عملکرد گیاه در شرایط تنش داشت. نتایج همبستگی بین صفات نشان داد عملکرد اسانس با وزن تر اندام هوایی (98/0)، وزن تر ریشه (87/0)، کلروفیل (94/0)، محتوای نسبی آب برگ (91/0)، فسفر برگ (95/0)، پتاسیم برگ (86/0)، منیزیم برگ (92/0) و آهن برگ (83/0) همبستگی مثبت و معنی داری داشت و با صفات مالون دی آلدهید (93/0-) و نشت یونی (70/0-) همبستگی منفی و معنی داری داشت. تیمار سرباره آهن به ویژه در ترکیب با ورمی کمپوست نقش مهمی در افزایش عملکرد گیاه در شرایط تنش داشتند.