تدوین الگوی رفتار اشتراکگذاری دانش میان اعضای هیأت علمی در محیط ابری: مطالعه موردی دانشگاههای آزاد اسلامی کشور
نویسندگان
1 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران .
2 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
doi
10.22091/stim.2021.6021.1451چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه الگویی در زمینه اشتراکگذاری دانش در محیط ابری توسط اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی کشور میباشد.روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی، و از نظر نوع پژوهش، آمیخته اکتشافی بوده و از نظر روش پژوهش، یک پژوهش برخاسته از نظریۀ زمینهای (گرندد تئوری) است. در این پژوهش اعضای هیأت علمی دانشگاههای آزاد اسلامی (بالغ بر 28000 نفر)، در کل کشور مورد بررسی قرار گرفتند و برای تعیین حجم نمونه (397 نفر) از روش نمونهگیری چند مرحلهای و فرمول حجم نمونه کوکران استفاده شد. مصاحبه ساختارمند، و پرسشنامه الکترونیک نیز به عنوان ابزار پژوهش در دو مرحله کیفی و کمّی مورد استفاده قرار گرفت.به منظور رسیدن به اهداف پژوهش، مصاحبه با خبرگان متخصص تا کفایت نظری ادامه یافت. الگوی رفتار اشتراک دانش از دادههای مرحله کیفی پژوهش استخراج شد. برای طراحی مدل، از رویکرد دادهبنیاد و برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش، رویکرد معادلات ساختاری (مدل حداقل مربعات جزئی) به کمک نرمافزار اسمارت پی.ال.اس. مورد استفاده قرارگرفت.یافتهها: در الگوی اکتشافی رفتار اشتراکگذاری دانش در محیط ابری، شش مؤلفۀ موثر به ترتیب اولویت شامل پدیده اصلی به عنوان مؤلفه محوری با عامل سطح بلوغ سازمانی، مؤلفه شرایط علّی شامل عوامل مدیریتی و عوامل سازمانی، مؤلفه راهبردها شامل عوامل توسعه امنیت شغلی و بهبود اعتماد در روابط سازمانی، مؤلفه شرایط زمینهای شامل فرهنگ سازمانی و زیرساختهای فناوری، مؤلفه شرایط مداخلهگر شامل تقویت مهارتهای نیروی انسانی، مؤلفه پیامد شامل عوامل بهرهوری نیروی انسانی و توسعه درگیرسازی شغلی میباشند. نتایج به دست آمده گواه این است که عوامل مدیریتی و همچنین عوامل سازمانی به عنوان دو جزء شرایط علّی بر توسعه بلوغ سازمانی اثرگذار بودهاند.نتیجهگیری: در صورتی که حمایتهای مدیران از اشتراک دانش در محیط ابری در وضعیت مطلوبی قرار داشته باشد، بکارگیری این سیستم به بهبود عملکرد اعضای هیأت علمی و افزایش مزیت رقابتی منجر خواهد شد.