ارزیابی عوامل اثرگذار بر مصرف انواع گیاهان دارویی در خانوار‌های شهری (مورد مطالعه: شهر رشت)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه گیلان، ایران

2 محقق، گروه علوم جنگل، دانشگاه هلسینکی، فنلاند.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، توسعه روستایی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه گیلان، ایران

doi
10.30495/jae.2022.20103.1958
چکیده

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر بررسی عوامل اثرگذار بر مصرف انواع گیاهان دارویی را مدنظر قرار داد. در پژوهش حاضر با لحاظ متغیرهای کمی در کنار مؤلفه­ های نگرشی، عوامل اثر‌گذار بر مصرف گیاهان دارویی در خانوارهای شهری رشت مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش­ها: اطلاعات مورد نیاز به صورت میدانی از 200 خانوار شهری در رشت بدست آمد. ابزار پژوهش پرسشنامه خودساخته محقق است که روایی صوری آن به تایید کارشناسان رسید و پایایی آن نیز ارزیابی شد (ضریب آلفای کرونباخ معادل 806/0). پس از تجزیه‌ و‌ تحلیل همبستگی و شناسایی عوامل اثرگذار بر رفتار مصرفی گیاهان دارویی، به منظور بررسی اثر همزمان متغیرهای توضیحی الگوی پروبیت مورد استفاده قرار گرفت. یافته­ ها: در خانوارهای مورد مطالعه، بیشترین فراوانی درمان بیماری با گیاهان دارویی مربوط به طبقه سنی 24-18 سال است و بیشترین فراوانی گیاهان دارویی مصرفی شامل پونه (5/6 درصد)، آویشن (5/4 درصد) و نعناع (4 درصد) می‌باشد. بحث و نتیجه ­گیری: با توجه به اینکه یکی نتایج حاصله از پژوهش اثرگذاری شغل سرپرست خانوار بر رفتار مصرفی شهروندان می‌باشد، پیشنهاد می‌شود دولت با حمایت از تولیدکنندگان و صادرکنندگان گیاهان دارویی از طریق اعطای وام و معافیت‌های مالیاتی موجب افزایش تولید گیاهان دارویی، ایجاد ارزش افزوده بالاتر، افزایش صادرات و در نهایت اشتغالزایی در کشور گردند.