بررسی خصوصیات فصل‌مشترک دو‌فلزی Mg1-Si4-Sn15-Al /356 Al-A تولید شده به روش ریخته‌گری گریز از مرکز

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی مواد - گروه مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

2 دانشیار گروه مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

doi
10.22034/frj.2026.562299.1215
چکیده

درفرایند تولید دوفلزی آلیاژهای آلومینیوم به روش ریخته‌گری گریز از مرکز وجود لایه اکسید آلومینیوم بر سطح لایه جامد مانع از دست‌یابی به فصل‌مشترک با پیوند متالورژیکی مناسب می‌شود. هدف از این پژوهش بررسی اثر شرایط ریخته‌گری لایه دوم بر استحکام فصل‌مشترک دوفلزی آلیاژ آلومینیوم 356A بهسازی ‌شده با استرانسیم به عنوان لایه اول و آلیاژ Mg1-Si4-Sn15-Al به عنوان لایه دوم تولید شده به روش ریخته‌گری گریز از مرکز است. دمای سطح داخلی لایه اول (566، 530 و 500 درجه سانتی‌گراد) و نسبت ضخامت لایه دوم به لایه اول (1/0، 2/0 و 3/0) به‌عنوان متغیرهای فرآیند انتخاب شدند. نمونه‌های دوفلزی تولید شده از نظر ریز‌ساختار و خواص مکانیکی فصل‌مشترک مورد ارزیابی قرار گرفتند. بررسی ریزساختار نمونه‌های دوفلزی نشان داد که به‌دلیل وجود عناصر منیزیم و قلع در آلیاژ لایه دوم به همراه نیروی گریز از مرکز، لایه اکسید آلومینیوم تشکیل شده بر سطح جامد لایه اول در معرض گسیختگی واحیاء قرار‌گرفته است. براساس نتابج آزمون استحکام برشی فصل‌مشترک، نمونه ریخته‌شده دردمای سطح داخلی لایه اول 530 درجه سانتی‌گراد و نسبت ضخامت لایه دوم به لایه اول 2/0 با 40/99 مگاپاسکال بیشترین استحکام برشی و نمونه با دمای سطح داخلی لایه اول 500 درجه سانتی‌گراد و نسبت ضخامت لایه دوم به لایه اول 1/0 با 48/41 مگاپاسکال کمترین استحکام برشی را در فصل‌مشترک نشان دادند.