پیشبینی اعتیاد به اینترنت براساس اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و مدیریت زمان در دانشجویان دانشگاه قم
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22091/stim.2022.7585.1696چکیده
هدف: هدف این پژوهش پیشبینی اعتیاد به اینترنت براساس اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و مدیریت زمان در دانشجویان دانشگاه قم در سال تحصیلی 1400-1399 بود.روش: روش پژوهش، پیمایشی توصیفی و از نوع همبستگی بود و جامعه آماری را کلیه دانشجویان دانشگاه قم در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل میدادند که 10171 بودند. حجم نمونه با توجه به جدول مورگان و کرجسی، 373 نفر بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل چهار پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (1988) با 20 سوال، اهمالکاری تحصیلی سولمون و راثبلوم (1989) با 27 سوال و سه زیرمقیاس، احساس تنهایی دی تو ماتسو و همکاران (2004) با 15 سوال و سه زیرمقیاس و مدیریت زمان ترومن و هارتلی (1996) با 14 سوال و 2 زیرمقیاس بودند. تجزیه و تحلیل آماری دادهها با کمک آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با کمک نرمافزار spss نسخه 24 انجام شد.یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد که متغیرهای اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و مدیریت زمان قادر به پیشبینی اعتیاد به اینترنت بودند. متغیر اهمالکاری تحصیلی با اعتیاد به اینترنت رابطه مستقیم و معناداری داشت (01/0p<). همچنین متغیر احساس تنهایی با اعتیاد به اینترنت رابطه مستقیم و معناداری دارد (01/0p<). از طرف دیگر، متغیر مدیریت زمان با اعتیاد به اینترنت رابطه معکوس و معناداری داشت (01/0p<). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدیریت زمان قدرت پیشبینیکنندگی بیشتری نسبت به دو متغیر دیگر برای اعتیاد به اینترنت دارد. ضریب بتا برای متغیر اهمالکاری تحصیلی 148/0، برای متغیر احساس تنهایی 231/0- و برای متغیر مدیریت زمان 287/0- بود. همچنین از بین مولفههای اهمالکاری تحصیلی، آمادگی برای امتحان، از بین مولفههای احساس تنهایی، احساس تنهایی خانوادگی و از بین مولفههای مدیریت زمان، اطمینان به برنامهریزی بلندمدت، قدرت پیشبینیکنندگی بیشتری برای اعتیاد به اینترنت داشتند. نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش مشخص کرد که با افزایش اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان، اعتیاد به اینترنت افزایش مییابد. همچنین با زیاد شدن احساس تنهایی در دانشجویان، میزان استفاده آنها از اینترنت افزایش پیدا میکند. در این میان هرچقدر توان مدیریت زمان در دانشجویان بیشتر باشد، اعتیاد به اینترنت در آنها نیز به همان میزان کاهش مییابد. نتایج بدست آمده اهمیت توجه به متغیرهای اهمال کاری تحصیلی، احساس تنهایی و مدیریت زمان در ارتباط با متغیر اعتیاد به اینترنت را نشان میدهد.