مدل‌سازی الگوی مفهومی ظرفیت نهادی در راستای تحقق حکمرانی پایدار آب در ایران

نویسندگان

1 گروه توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 گروه توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

3 گروه توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22059/jnrg.2025.399385.1043
چکیده

تحقیق حاضر با هدف تدوین الگویی مفهومی از ظرفیت نهادی در راستای تحقق حکمرانی پایدار منابع آب در ایران انجام شده است. این مطالعه از حیث هدف، کاربردی و از نظر ماهیت از نوع پژوهش‌های آمیخته (کیفی - کمّی) بوده که در بخش کیفی با استفاده از نظریه داده‌بنیاد، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه آب، شامل مدیران، کارشناسان و استادان دانشگاه گردآوری شد. مشارکت‌کنندگان به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها در سه مرحله کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شد. نتایج تحلیل‌های کیفی، پنج بُعد اصلی ظرفیت نهادی شامل بستر و روابط نهادی، یادگیری و دانش نهادی، یکپارچگی نهادی، توانایی نهادی و الزامات قانونی نهادی را شناسایی کرد، همچنین شش بُعد حکمرانی پایدار منابع آب شامل بُعد سیاسی و نهادی، بُعد فنی و مدیریتی، بُعد ارزیابی و پایش اطلاعات، بُعد اجتماعی، بُعد اقتصادی و بُعد محیط زیستی تعیین شدند. در بخش کمّی، پرسشنامه‌ای بر اساس نتایج کیفی و الگوی مفهومی طراحی شد و در اختیار ۱۵۶ نفر از کارشناسان، مدیران، مسئولان سازمان‌ها، استادان دانشگاه و پژوهشگران حوزه آب قرار گرفت. داده‌های کمّی جمع‌آوری‌شده با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم‌افزار Smart PLS  تحلیل و اعتبارسنجی شدند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان‌دهنده روایی همگرا، پایایی ترکیبی و برازش مناسب مدل بود. حاصل این پژوهش الگویی بومی و کاربردی است که با تقویت ظرفیت نهادی، تسهیل هماهنگی بین نهادها و ارتقای مشارکت ذی‌نفعان، مسیر تحقق حکمرانی پایدار منابع آب در ایران را هموار می‌سازد.