مدیریت تنش آبی جهت کاربرد بهینه آب و کود نیتروژنه در اراضی تحت کشت نیشکر

نویسندگان
doi
چکیده

جهت تعیین سطح بهینه آب مصرفی و عملکرد نیشکر، پژوهشی در قالب طرح کرت‌های خرد شده در سال 1386 در اهواز صورت گرفت. تیمارهای آبی: آبیاری کامل (I1)، 85% (I2) و 70% (I3) آبیاری کامل بودند. نیتروژن نیز در سه سطح 150(N1)، 250(N2) و 350(N3) کیلوگرم در هکتار لحاظ شد. تأثیر تنش آبی بر عملکرد نی و شکر در تیمار I1 نسبت به I3 معنی­دار بود و کاربرد تیمار I3 سبب کاهش عملکرد نی و شکر به‌میزان 18 و 17 درصد نسبت به تیمارI1  شد. بین تیمارهایI1  و I2 اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. تنش آبی بر کاهش عملکرد تأثیر معنی­داری داشت اما علی­رغم کاهش سطح آب و افزایش درجه خلوص شکر، کارایی مصرف آب در تیمارهای آبی معنی­دار نشد. عملکرد نی و شکر در تیمار N3 نسبت به N1 به‌میزان 26 و 20 درصد افزایش داشت. افزایش سطوح نیتروژن، افزایش معنی­دار کارایی مصرف آب را نشان داد که بیانگر اهمیت ویژه کاربرد ازت در کنار آب جهت ارتقاء میزان عملکرد است. بیشترین و کمترین عملکرد نی و شکر در تیمارهای I1N3 و I3N1 مشاهده شد. تیمارهای I3N3 و I1N1 بیشترین و کمترین مقدار کارایی مصرف آب را داشتند. بر اساس نتایج بدست آمده، تیمار آبی I2 برای کاربرد در کشت و صنعت امیرکبیر توصیه می‌شود.