گرایش بینالمللی شدن و عملکرد صادراتی: بررسی آثار میانجی دانش صادراتی و تعدیلگر پویایی محیطی
نویسندگان
1 گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز ، تبریز ، ایران
2 گروه کارآفرینی سازمانی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jed.2021.318614.653593چکیده
رقابت شدید در بازار داخلی و جهانیشدن تمایل شرکتها به بینالمللی شدن را افزایش داده است. در این بین صادرات یکی از راهبردهایی است که بیشترین کاربرد را برای بینالمللی شدن شرکتها داشته است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر گرایش بینالمللی شدن و دانش صادراتی بر عملکرد صادراتی با نقش تعدیلگری پویایی محیطی است. پژوهش حاضرکاربردی و به لحاظ جمعآوری دادهها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شرکتهای کوچکومتوسط صادراتی در شهر تبریز هستند که از این میان تعداد 114 نفر از مدیران و معاونان این شرکتها به روش سرشماری انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد که روایی محتوایی پرسشنامه از دیدگاه صاحبنظران و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. برای آزمون فرضیهها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار PLS3 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که گرایش بینالمللی شدن هم به طور مستقیم و هم از طریق دانش صادراتی تاثیر مثبتی بر عملکرد صادراتی شرکتها دارد. همچنین پویایی محیطی رابطه بین گرایش بینالمللی شدن و عملکرد صادراتی را تعدیل میکند. نتایج نشان داد گرایش بینالمللی شدن زمینه لازم را برای ورود شرکتها به بازارهای بینالمللی فراهم میکند تا آنان سریعتر بینالمللی شوند و با جبران کمبود منابع باعث گسترش این نوع شرکتها میشود. نتایج پژوهش میتواند به عنوان یک راهنما برای سیاستگذاران، شرکتها و مدیران صادراتی مورد استفاده قرار گیرد.
