بررسی فقهی مسئولیت در آسیبدیدگیِ سارق بهواسطه موانع الکتریکی
نویسندگان
1 گروه مسائل فقهی و حقوقی، پژوهشکدة فقه و حقوق، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
2 گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکدة الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
3 گروه فقه و مبانی حقوق، دانشکدة الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه فقه و مبانی حقوق، دانشکدة الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jorr.2024.366466.1009376چکیده
یکی از روشهای پیشگیری از سرقت استفاده از حفاظ و فنس الکتریکی است که در صورت استفادة مالک از برقِ فشار قوی، با لمسِ حفاظ توسط سارق، آسیب جدی یا حتی مرگِ وی رقم میخورد. تحقیق پیش رو با توجه به فتاوای برخی فقهای معاصر، مبنی بر عدمِ ضمانِ مالک، در پی پاسخ به این پرسش است که «چه مستندات فقهی را میتوان بر عدمِ ضمان مالک اقامه کرد؟» و «با بررسی نقدهای وارده چه حکمی قابل انتظار است؟» تحقیق، که با روش دادهپردازیِ توصیفی و تحلیلی صورت پذیرفته، نشان داد هرچند مالک حق تصرف در ملکِ خود را دارد، رعایت ترتیب الاسهل فالاسهل لازم است و در صورت ناکارآییِ شوکهای ضعیفتر اقداماتی نظیر نصب تابلوی هشدار در برق شدید رافع مسئولیتِ مالک است؛ ضمن اینکه با وجود ادلة قطعی بر حرمت خون مسلمان و تحقق انتساب به جهت سببیت اقوی از مباشر، که ضمان مالک را محقق میکنند، نیز نبودِ دلایل کافی بر رفعِ ضمانِ مالک، حکمِ ضمانِ او در تصرفات نامشروع محکَّم خواهد بود.