فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کویت، سرزمینی کوچک در کرانه‌های خلیج‌فارس می‌‌باشد که به دلیل موقعیت ژئوپولیتیکی خود، همواره یکی از کنشگران مهم منطقه‌ی ‌غرب آسیا و از جمله کشورهای اثرگذار بر روابط سه دولت اسلامی یعنی ایران، عربستان و عراق بوده است. در جریانات انقلاب پنجاه و هفت، دولت کویت یکی از بازیگران تاثیر پذیر و تاثیر گذار بوده است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی در صدد پاسخ به این پرسش است که جوانب و میزان نقش‌آفرینیِ این شیخ‌نشین در فرآیند سقوط حکومت پهلوی و شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی چگونه بوده است؟. هدف اصلی این مقاله تبیین اثرگذاری انقلاب اسلامی ایران بر جامعه سیاسی کویت از زمان آغاز نهضت امام خمینی تا پایان جنگ هشت ساله می باشد. یافته‌ها و شواهد این پژوهش نشان می‌دهد که کویت به عنوان نقطه‌ی تلاقیِ سه ایدئولوژی تشیع، وهابیت و تسنن؛ رویکرد نسبتاً ملایمی در قبال مخالفان حکومت پهلوی داشته است بنا‌براین ملجا بسیاری از فعالین سیاسی ایرانی بوده و بستر مناسبی را برای اشاعه‌ی تفکر انقلابیون فراهم نموده است. با شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی ایران و طرح مسأله‌ی کلیدی صدور انقلاب، مخالفین آل‌صباح و در رأس آن‌ها شیعیان کویت، تحرکات مبارزاتی خود را گسترش داده و متأثر از آموزه‌های انقلاب اسلامی، آشکارا به رویارویی با دولت کویت پرداختند که این امر موجب واکنش شدید حکومت آل‌صباح گردید. سرکوب جنبش‌های شیعی همانند قیام مسجد شعبان به دست نیروهای امنیتی کویت، سلب تابعیت شماری از مخالفین این شیخ‌نشین توسط دولت کویت و در پایان همراهی آل‌صباح با عراق در جنگ علیه ایران را باید در همین راستا تفسیر نمود.