تحلیل حجیت بر پایه مفاد ادله برائت شرعی
نویسندگان
1 گروه فقه و مبانی حقوق، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدة الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران
3 گروه فقه و حقوق، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران
4 گروه منطق فهم دین، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی، مدرس خارج فقه و اصول حوزة تهران، ایران،
doi
10.22059/jorr.2024.377516.1009470چکیده
این نوشتار به بررسی نظریات مختلف دربارة مفاد و مضمون ادلة اصل برائت شرعی میپردازد. در صد سال اخیر نظریهپردازی دربارة مفاد ادلة امارات و اصول عملیه تحت عناوینی همچون «مجعول در امارات و اصول عملیه» یا «وجه تنجیز آنها» اهمیتی ویژه در مباحث اصول فقه پیدا کرده است. با وجود این سهم اصول عملیه، به غیر از استصحاب، در این مباحث ناچیز بوده است. نوشتار حاضر تلاش کرده این خلأ را نسبت به اصل برائت شرعی پر کند. در این زمینه با کنکاش «ادلة حجیت برائت شرعی» و «اقوال اصولیان» دربارة آن و با استفاده از روششناسی ابتکاری، مبتنی بر در نظر گرفتن «سطوح مختلف فرایند حجیت و جعل حکم»، هشت نظریه استخراج و صورتبندی شده است. این هشت نظریه که برخی دارای تقاریب اثباتی متفاوت نیز هستند در سه دسته نظریات «رفع محور»، «جعل حکم تکلیفی»، و «ارشاد و امضا» تبیین و بررسی شدهاند. در نهایت نظریة رفع وجوب احتیاط با اصلاحات و اضافاتی با عنوان جدید «عدم ایجاب احتیاط» کممؤونهترین نظریه شناخته شد. در بیان جزئیات نظریة مختار از برخی مزایا و ظرفیتهای سایر نظریات نیز استفاده شد.