امکان سنجی فسخ نکاح بعد از بلوغ

نویسندگان

1 گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

2 گروه حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

3 گروه حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

doi
10.22059/jorr.2024.344342.1009137
چکیده

بر اساس ظاهر مادة 1041 قانون مدنی و دیدگاه فقها، ازدواج صغیر صحیح است. اما چون خود صغیر محجور از تصرفات حقوقی است، نمی‌تواند خود متصدی انشای عقد شود و باید عقد توسط ولیّ انجام شود. در خصوص ازدواجی که توسط ولیّ انشا شده است، از یک سو این تردید وجود دارد که چنین ازدواجی نافذ است یا بسان ازدواج فضول فاقد نفوذ حقوقی است. از سویی دیگر، بر فرض صحت و نفوذ نکاح، این تردید وجود دارد که چنین ازدواجی مستقر و غیر قابل فسخ است یا اینکه ازدواج متزلزل است و صغیر (زوج یا زوجه) بعد از بلوغ می‌تواند ازدواج را فسخ کند. در پاسخ تردید فوق، گروهی از محققان بر این اعتقادند که ازدواج توسط ولیّ مستقر و غیر قابل فسخ است و گروهی بر عکس معتقدند چنین ازدواجی متزلزل است و شخص بعد از رسیدن به سن بلوغ می‌تواند آن را فسخ کند. در پژوهش حاضر، که مبتنی بر روش توصیفی‌ـ تحلیلی است، این نتیجه به دست آمد که ازدواجی که توسط ولیّ انجام می‌شود لازم است و نابالغ اعم از اینکه دختر یا پسر باشد، بعد از رسیدن به سن بلوغ، نمی‌تواند آن را فسخ کند.