ارزیابی اثر ساختار جمعیتی بر انتشار گاز دیاکسید کربن در ایران
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
2 دانشجو
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
doi
چکیده
ساختار جمعیتی در ایران همچون سایر مناطق دنیا، در حال تغییر است. این تغییرات با کاهش سهم کودکان و افزایش سهم افراد مسن از جمعیت کل همراه است به گونهای که بر اساس پیشبینیهای سازمان ملل از سال 2015 تا 2030 جمعیت افراد مسن در ایران دو برابر خواهد شد. از این رو هدف اصلی این مطالعه بررسی اثر ساختار جمعیتی بر انتشار آلودگی ناشی از گاز دی اکسید کربن در ایران در طی دوره 1350 الی 1394 میباشد. در این پژوهش با توجه به نتایج ایستایی متغیرها از روش همجمعی در قالب رهیافت خود رگرسیونی با وقفههای گسترده (ARDL) استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که به ترتیب دو بازه جمعیتی (64-15) و (14-0) سال تاثیر بالایی بر سرانه انتشار گاز CO2 دارند، درحالی که جمعیت سالخوردگی (65 سال به بالا) اثرگذاری کمتری در انتشار گاز CO2 دارد.