ارزیابی نیاز لرزهای قابهای خمشی فولادی پس کشیده با تغییر در پارامترهای موثر پس کشیدگی
نویسندگان
1 استادیار و مدیر گروه پژوهشی فناوری های نوین ساختمان دانشگاه سمنان
2 کارشناس ارشد سازه و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهدیشهر
doi
10.22034/jss.2013.238852چکیده
پس از زلزله نورتریج در سال ۱۹۹۴، جزئیات مختلفی برای اتصالات خمشی به منظور حصول یک پاسخ شکل پذیر تحت بارگذاری زلزله پیشنهاد گردیده است. به عنوان جایگزینی برای اتصالات خمشی جوشی، محققین در سال ۲۰۰۰، اتصال خمشی پس کشیده را برای استفاده در قابهای خمشی فولادی مقاوم در برابر زلزله پیشنهاد کردند. این اتصال مرکب از کابل های فولادی با مقاومت بالاست که به موازات جان تیر قرار میگیرند و از میان ستون عبور کرده و در مقابل بال ستون مهار میگردند. کابلهای فولادی، بال تیر را درمقابل بال ستون فشرده میسازند و منجر به ممان مقاوم اتصال در برابر بارهای بهره برداری و ایجاد نیروی بازگرداننده جهت حفظ قابلیت خودشاقولی قاب میشوند. نبشیهای بالا و پایین نیز به این اتصالات اضافه میشوند تا قابلیت اتلاف انرژی مناسبی برای اتصال تحت بار لرزهای فراهم آورند. در این مقاله، ضمن آشنایی با رفتار این اتصالات و نحوه مدلسازی آنها با نرمافزار OPENSEES و بررسی صحت نتایج مدلسازی در مقایسه با نتایج آزمایشگاهی، نیاز لرزه ای قابهای خمشی پس کشیده با تغییر در پارامترهای پس کشیدگی برای قابهای ۴، ۷ و ۱۰ طبقه تحت تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی مورد ارزیابی قرار میگیرد. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که با افزایش نیرو و تعداد کابلهای پس کشیدگی، افزایش ضخامت نبشی و کاهش نسبت طول به ضخامت نبشی نیاز لرزهای قابهای پس کشیده کاهش مییابد.
