نقشه شناختی شبکه حملونقل و یادگیری پنهان (ناخودآگاه) مسافران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته دوره کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده-های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این مقاله بررسی نحوه ایجاد نقشه شناختی (ذهنی) از زمان سفر کمانهای شبکه ترابری در ذهن مسافران در اثر تجربیات روز به روز است. وجود این نقشه باعث میشود که افراد در انتخابهای خود برای سفرهای روز بعد تصمیمهای مبتنی بر اطلاعات این نقشه اتخاذ نمایند. هدف دوم این مقاله چگونگی توسعه و نقش یادگیری پنهان مسافران در هنگام انجام سفرهای روزانه است. در این مطالعه برای بررسی عوامل تأثیرگذار بر نقشه شناختی و یادگیری پنهان، مطالعات آزمایشگاهی بر روی یک شبکه واقعی در دو حالت ترافیکی در دستور کار قرار میگیرد. سپس اطلاعات زمان سفر بصورت کمان-مبنا و مسیر مبنا از ذهن مسافران بازیابی میشود. همچنین برای بخش یادگیری پنهان، مسافران زمان سفری را برای برخی از کمانها که تا بحال انتخاب نکردهاند، حدس میزنند. در ادامه فرضیههایی در مورد چگونگی شکلگیری نقشه شناختی و یادگیری پنهان در افراد مطرح شده و برای بررسی صحتوسقم آنها، شاخصهای ارزیابی مناسبی تعریف میشود. استنباط آماری فرضیههای آزمایش نشان میدهد عوامل میزان پراکندگی زمان سفر در بین کمانهای شبکه ترابری، تعداد سفرها، تجربه رانندگی مسافر در شبکههای دیگر، میزان درجه خوشبینی/بدبینی مسافر، و وجود چراغهای راهنمایی در سطح شبکه بهطور معنیداری بر روی نقشه شناختی شبکه حملونقل و یادگیری پنهان مسافران تأثیرگذار است.
