بررسی جابه‌جایی نسبی طبقات در قاب‌های فولادی با تغییر نوع مهاربندی همگرا در ارتفاع

نویسندگان

1 استاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس

2 کارشناس ارشد سازه، مدرس گروه عمران موسسه آموزش عالی خاوران

3 دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان

doi
10.22034/jss.2013.238846
چکیده

امروزه مهمترین هدف در طراحی سازه ها، کنترل نیاز لرزه‌ای سازه در برابر نیروهای جانبی در سطح کلی (Global) و در سطح موضعی (Local) می‌باشد. دستورالعمل‌های FEMA 273 حداکثر نیازهای تغییر شکل را به سطوح عملکرد مرتبط می‌سازد در صورتی که چنین ضوابطی در مورد نیازهای تغییر شکل تجمعی موضعی اعضا وجود ندارد. از طرفی پارامتر نیاز تغییر شکل تجمعی معیاری را برای میزان خسارت ارایه کرده و می‌تواند تصویر متفاوتی را از پاسخ سازه نسبت به پاسخ های حاصل از حداکثر نیازهای تغییر شکل ارایه نماید. در این مطالعه، قاب‌های خمشی فولادی مهاربندی شده مورد تحلیل دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی قرار گرفت و با تغییر نوع مهاربندی در ارتفاع این قاب‌ها، تراز مناسب جهت تغییر نوع مهاربندی (از مهار x به مهار v) پیشنهاد گردیده است. در انتها مشخص گردید که تغییر نوع مهاربندی در تراز مشخصی از سازه می‌تواند به کاهش نیازهای لرزه‌ای موضعی سازه‌ها منجر گردد به طوری که تغییر نوع مهاربندی در ارتفاع باعث جابه‌جا شدن محل ماکزیمم بیشینه نیاز دریفت طبقات و کاهش مقدار آن (حداکثر تا ۹۰٪) بوده است.