فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیشینه و اهداف: نابینایی و اختلال بینایی می تواند بر سلامت روان افراد تاثیرات منفی متعددی داشته باشد. هدف این پژوهش، مقایسه سلامت روان دانش آموزان با و بدون اختلال بینایی در کودکان مقطع ابتدایی شهر تهران با تاکید بر نقش تعدیل‌کننده فعالیت ‏بدنی بود.روش‌ها‌: این مطالعه کاربردی، توصیفی از نوع علی-پس از وقوع و میدانی بود. 103 دانش‌آموز دختر و پسر ابتدایی از مدارس عادی و استثنایی شهر ‏تهران با روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سلامت کودک‎ (CHQ) ‎و پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی ‏کودکان‎ (PAQ-C) ‎ جمع‌آوری شد‎.‎‏یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس چند متغیره دوراهه نشان داد که اگرچه هم وضعیت بینایی و هم سطح فعالیت بدنی، هر ‏کدام به طور مستقل، بر خرده‌مقیاس‌های سلامت روان تأثیر معناداری دارند، اما اثر تعاملی (نقش تعدیل‌کننده) بین وضعیت بینایی و سطح فعالیت بدنی ‏معنادار نبود. ‏‎ ‎یافته‌ها به وضوح نشان داد که دانش‌آموزان بینا در تمامی ابعاد سلامت روان به طور معناداری وضعیت بهتری نسبت به دانش‌آموزان دارای ‏اختلال بینایی داشتند‎. ‎همچنین، دانش‌آموزانی که سطح فعالیت بدنی بالاتری داشتند، صرف نظر از وضعیت بینایی، در تمامی ابعاد سلامت روان به طور ‏معناداری بهتر از همتایان کم‌فعال خود بودند.‏‎نتیجه‌گیری: بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود برای ارتقای سلامت روان دانش‌آموزان، به‌ویژه در گروه‌های دارای ‏نیازهای خاص، برنامه‌های فعالیت بدنی حمایتی و متناسب توسط معلمان و مربیان ورزشی اجرا شود‎.‎