نقد ادلّه اعتبار «ماضویّت» در انشای صیغه معاملات
نویسندگان
1 گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22059/jorr.2019.253609.1007999چکیده
فقیهان امامیه برای صحّت معاملات لازم شرایطی را لازم دانستهاند که از جملۀ آنها انشای صیغه ایجاب و قبول به زمان ماضی است. در این میان، دیدگاههای متفاوتی مطرح است؛ بهطوریکه مشهور فقها ماضویّت در صیغه را شرط صحت و وقوع معامله دانسته و معتقدند که انشای ایجاب و قبول به غیر صیغۀ ماضی صحیح نیست. برخی دیگر از فقها نیز ماهیّت اعتباری پدیدآمدۀ ناشی از ایجاب و قبول به غیر صیغۀ ماضی را از اساسِ قرارداد نمیدانند. در این پژوهش که به روش توصیفی - تحلیلی صورت گرفته است اقوال و ادلۀ مسئله (مانند آیات و روایات و اصول) بررسی، نقد و اثبات شده است که شرط ماضویّت در انشای معامله معتبر نیست و دلایل آن دسته از فقهایی که این شرط را معتبر نمیدانند، مستدلّ و محکم است.