فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیشینه و اهداف: با شیوع پاندمی کووید-19 مهم­ترین توصیه­های سازمان جهانی بهداشت استفاده از ماسک و رعایت فاصله اجتماعی بود. اما ورزشکاران نگرانی­هایی در مورد بروز حوادث قلبی-عروقی در نتیجه استفاده از ماسک در زمان تمرینات ورزشی داشتند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر استفاده از دو نوع ماسک مختلف بر توان هوازی و بی هوازی پسران نوجوان ورزشکار بود. روش‌ها‌: بدین منظور 30 ورزشکار فوتبالیست نوجوان (میانگین سن 8/2±17، میانگین قد 9/2±178 و نمایه جرم بدن 4/2±21) به صورت تصادفی به دو گروه ماسک سه لایه و ماسک سه بعدی تقسیم شدند. آزمون دوی نیمه استقامت و دوی سرعت را یک بار بدون استفاده از ماسک و یک بار با استفاده از ماسک اجرا کردند. در هر دو مرحله آزمون بلافاصله پس از دوی نیمه استقامت شاخص­های لاکتات خون، مقیاس درک فشار بورگ، ضربان قلب، فشار خون، درصد اشباع اکسیژن، اکسیژن عضله قلب و استقامت عضلانی ارزیابی شدند. از آزمون T مستقل جهت ارزیابی تغییرات بین گروهی و از آزمون T همبسته جهت بررسی تغییرات درون گروهی استفاده شد. یافته‌ها: تفاوت معنی­داری بین گروه­های ماسک سه لایه و ماسک سه بعدی در شاخص­های عملکردی (دوی نیمه استقامت، دوی سرعت، مقیاس درک فشار بورگ و استقامت عضلانی) و همچنین شاخص های فیزیولژیک (ضربان قلب، لاکتات خون، فشار خون، درصد اشباع اکسیژن، اکسیژن عضله قلب) مشاهده نشد (05/0 P<). با این وجود در نتیجه مقایسه­های درون­گروهی مشخص شد که استفاده از ماسک سه لایه و سه بعدی موجب افزایش معنی­داری لاکتات خون (به ترتیب، 025/0 P= و 012/0 P=) و مقیاس درک فشار بورگ (به ترتیب، 038/0 P= و 017/0 P=) شد. در مورد سایر شاخص­های پژوهش نیز تفاوت معنی­دار درون گروهی مشاهده نشد (05/0 P<). نتیجه‌گیری: توصیه می­شود با تعدیل شدت تمرین و تغییر در سایر متغیرهای تمرین از جمله مدت و تکرار تمرین می­توان هم از مزایای استفاده از ماسک حین انجام فعالیت­های ورزشی در دوران کووید-19 و سایر شرایط مشابه همچون آلودگی هوا سود برد هم آمادگی جسمانی ورزشکار را حفظ کرده و بهبود داد.