ارزیابی معیارهای حرفهای معلمان تربیت بدنی
نویسندگان
1 گروه آموزشی مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،
2 گروه آموزشی مدیریت ورزش، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
3 گروه آموزش مدیریت ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
doi
چکیده
پیشینه و اهداف: امروزه نقش حرفه ای معلمان تربیت بدنی به درجهای از اهمیت رسیده است که صاحبنظران تعلیم و تربیت، بر این باورند که تحقق اهداف و ایجاد تحول در امور ورزشی تنها با استانداردسازی حرفهای صحیح و علمی امکانپذیر است. کشور ما نیز به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی، جمعیت دانش آموزی و برنامههایی برای آموزش، معلمان تربیت بدنی منطبق با استانداردهای حرفهای مورد نیاز دارد. در این میان آموزش و پرورش به دلیل نقش و رسالتی که بر عهده دارد از اهمیت و حساسیت ویژهای برخوردار است. با توجه به نقش معلمان تربیتبدنی در تحقق اهداف مدرسه و نیز لزوم برخورداری آنان از استانداردهای حرفهای؛ برخی از اظهارنظرات مسئولین و صاحبنظران حاکی از کم توجهی نظام آموزشی به این مقوله میباشد؛ به طوری که وزیر محترم آموزش و پرورش در بیست و هشتم آبانماه هزار و سیصد و نود و دو، یکی از اولویت و برنامههای خود را ارتقاء کیفیت آموزشی و نیز انتخاب معلمان شایسته و حرفهای اعلام نمود. یافتههای پژوهشی نشانگر این است که امروزه پزشکان دارای آموزش کاملاً حرفهای هستند؛ اما متاسفانه تعدادی از سازمانها، همانند آموزش و پرورش به جنبه حرفهای بودن کمتر اهمیت میدهند و به طور جدی وارد این حوزه نمیشوند. با توجه به مطالبی که بیان شد و نیز اهمیت مسأله، این سوال مطرح میشود که معلمان تربیتبدنی تا چه اندازه از استانداردهای حرفهای لازم برخوردار هستند و راهکارهای ارتقاء استاندارد و معیارهای حرفهای آنان کدام است؟ از اینرو هدف از پژوهش حاضر ارزیابی استانداردهای حرفهای معلمان تربیتبدنی بود.روشها: جامعه آماری این پژوهش تمام معلمان تربیتبدنی استان البرز بود که بر اساس گزارش آموزش و پرورش استان 120 نفر بودند. از بین این جامعه و با استفاده از جدول مورگان 90 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. روش گردآوری دادهها، در این پژوهش از نوع میدانی و ابزار اندازهگیری، پرسشنامه استانداردهای حرفهای معلمان تربیتبدنی ایالت کنتاکی آمریکا بود. تحلیل دادهها براساس آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. یافتهها: یافتههای پژوهشی نشان داد بطور کلی وضعیت معلمان تربیتبدنی در قیاس با استانداردهای حرفهای یک معلم تربیتبدنی از وضعیت مناسبی برخوردار است، اگرچه در برخی از استانداردها نیاز به تلاش و برنامهریزی بیشتری مشاهده شد؛ بویژه ضعف معلمان تربیتبدنی در بکارگیری فناوریهای آموزشی در برنامههای آموزشی کلاس درس تربیتبدنی. نتیجهگیری: به نظر میرسد با توجه به اینکه امروزه نقش فناوری در توسعه قویتر برنامههای آموزشی بویژه آموزش ورزش بر همگان ثابت شده باشد، ضعف در این مولفه بسیار مهم، موجب تردید در کیفیت آموزشی این گروه از معلمان باشد. لذا لازم است تلاش جهت تقویت این عنصر در معلمان تربیتبدنی استان مذکور از طرف متولیان آموزش و پرورش باید از جایگاه ویژه برخوردار شود.
