پیشۀ حجامت از دیدگاه مذاهب اسلامی و آثار آن
نویسندگان
1 گروه فقه شافعی، دانشکدة علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 گروه فقه شافعی، دانشکدة علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 گروه فقه شافعی، دانشکدة علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
4 گروه فقه شافعی، دانشکدة علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22059/jorr.2023.354503.1009257چکیده
حفظ و سلامتی نفس از اهداف دیرین بشر بوده که دین نیز بر لزوم آن تأکید کرده است. از روشهای باستانی درمان که مورد تأیید شرع نیز واقع شده «حجامت» است. در احادیث متعدد، علاوه بر تشویق به حجامت، پارهای از احکام آن نیز بیان شده است که فقها و شارحان حدیث در تبیین جزئیات آن اختلافنظر دارند. مقالۀ حاضر به روش توصیفیـ تحلیلی به بررسی جایگاه پیشۀ حجامت و کیفیت ضمانت حاجم پرداخته و دیدگاههای فقهی را در این دو حوزه تحلیل کرده است. در جمع بین روایات دالّ بر نکوهش پیشۀ حجامت و تشویق بدان میتوان گفت علت نکوهش احتمال اصابت خون به لباس و بدن حاجم و ناظر به شرایط بهداشتی گذشته بوده و همچون سایر مشاغل اصل بر اباحۀ آن است. در خصوص ضمانت حاجم نیز چنانچه خطای حاجم موجب آسیب جانی یا عضوی شود پرداخت دیه واجب است و در صورت عمدی بودنِ آن اصل بر قصاص است و در شرایطی که امکان مماثلت در قصاص نباشد یا در صورت درخواستِ محجوم یا اولیای دم دیه ثابت میشود.