بررسی میزان اثربخشی برنامه‌های اوقات فراغت آموزش‌وپرورش بر مهارت‌های فردی و اجتماعی دانش‌آموزان استان سیستان و بلوچستان

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل. زابل ایران.

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر. ایران

3 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان. ایران.

doi
چکیده

پیشینه و اهداف: اهمیت دوره نوجوانی و نیز گستردگی اوقات فراغت در میان این گروه سنی حساسیت‌های خاصی را جهت برنامه‌ریزی در خصوص اوقات فراغت برانگیخته است. از آنجایی که فعالیت‌های اوقات فراغت یکی از ضرورت-های زندگی دانش‌آموزان است پژوهش حاضر به بررسی تأثیر برنامه‌های اوقات فراغت آموزش‌وپرورش بر مهارت‌های فردی و اجتماعی دانش‌آموزان استان سیستان و بلوچستان پرداخت.روش‌ها‌: از لحاظ طرح تحقیق، پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی می‌باشد که از نظر زمانی از تحقیقات مقطعی و از نظر هدف کاربردی می‌باشد که به صورت کمی انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل مربیان پرورشی و تربیت‌بدنی مدارس استان سیستان و بلوچستان بود که پرسشنامه بین آن‌ها توزیع شد و در فرآیند تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. ابزار تحقیق پرسشنامه‌های مهارت‌های فردی و اجتماعی ماتسون (1983) بود که روایی و پایایی آن مورد بررسی و تائید قرار گرفت. برای تجزیه‌وتحلیل آماری از نرم‌افزار Spss نسخه 22 استفاده گردید. یافته‌های تحقیق بیانگر وجود رابطه معنادار (001/0= P) بین هر دو متغیر مهارت‌های فردی و اجتماعی و مؤلفه‌های هر کدام از آنان بود. نتایج تحقیق نشان داد میانگین نمرات در همه مؤلفه‌های مهارت‌های فردی و اجتماعی از میانگین فرضی کمتر بوده و این مهم بدان معناست که از نظر دبیران تربیت‌بدنی و پرورشی که بیشترین ارتباط را با این برنامه‌های اوقات فراغت داشته‌اند، فعالیت‌های صورت گرفته در این زمینه به میزان کافی مورد قبول نبوده است و نیاز به بررسی‌های بیشتر در این راستا وجود دارد.یافته‌ها: یافته‌های تحقیق بیانگر وجود رابطه معنادار (001/0= P) بین هر دو متغیر مهارت‌های فردی و اجتماعی و مؤلفه‌های هر کدام از آنان بود.نتیجه‌گیری:  نتایج تحقیق نشان داد میانگین نمرات در همه مؤلفه‌های مهارت‌های فردی و اجتماعی از میانگین فرضی کمتر بوده و این مهم بدان معناست که از نظر دبیران تربیت‌بدنی و پرورشی که بیشترین ارتباط را با این برنامه‌های اوقات فراغت داشته‌اند، فعالیت‌های صورت گرفته در این زمینه به میزان کافی مورد قبول نبوده است و نیاز به بررسی‌های بیشتر در این راستا وجود دارد.