بررسی اثر انعطافپذیری اتصال در ارزیابی خستگی در سکوهای ثابت فلزی دریایی
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
doi
10.22034/jss.2011.238794چکیده
استفاده از سکوهای ثابت فلزی دریایی یکی از روشهای متداول استخراج منابع هیدروکربنی از دریا میباشد. استفاده از چنین سکوهایی اگرچه در آبهای عمیق مقرون به صرفه نمیباشد، اما کثرت حوزههای نفتی واقع در ناحیه با عمق کم و متوسط همانند خلیج فارس این سکوها را به یکی از متداولترین روشهای استخراج تبدیل کرده است. وجود بارهای موج با تناوب بالا سبب شده تا این سکوها همواره در معرض خرابی ناشی از خستگی باشند. نقاط اتصال مهاربندها به اعضای قائم اصلی(Leg) به دلیل مشخصات هندسی و نوع جوشی اتصالات همواره از ضعیفترین نقاط سازه در برابر پدیده خستگی میباشند. در این مقاله با در نظر گرفتن انعطافپذیری موضعی اتصالات لولهای که بخش عمدهای از آن ناشی از تغییر شکلهای موضعی دیواره اعضای قائم اصلی میباشد، خرابی ناشی از خستگی در اتصالات در یکی از سکوهای موجود در ناحیه خلیج فارس (SPD10) به روش آنالیز طیفی در نرم افزار OPENSEES مورد ارزیابی قرارگرفته است. نتایج حاصله نشان داده با در نظر گرفتن انعطافپذیری موضعی اتصالات، خرابی پیش بینی شده ناشی از خستگی در اتصالات کاهش یافته و نتایج حاصل از تحقیق در بهینهسازی زمانهای بازرسی زیر آبی از اتصالات قابل کاربرد میباشد.
