فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیشینه و اهداف: مهارت‌های حرکتی و آمادگی‌جسمانی در کودکی بر توانایی افراد در کسب مهارت‌های ورزشی در بزرگسالی تأثیر گذار است. معمولاً با افزایش سن کودکان، مهارت‌های حرکتی و آمادگی‌جسمانی که اساس سواد حرکتی هستند، بهبود می‌یابند. علاوه بر این، محیط و فرصت‌ شرکت در بازی‌ها و ورزش‌ها از عوامل مؤثر بر افزایش سواد حرکتی کودکان است. از آنجایی که تحقیقات در زمینه افزایش سن و ظرفیت عملکردی کودکان در ایران محدود می‌باشد، هدف از پژوهش حاضر مقایسه ظرفیت عملکردی دختران نابالغ 9 تا 12 سال است. روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه‌ای است و به صورت میدانی انجام شد. در این پژوهش 204 دانش‌آموز (9 تا 12 ساله) به صورت داوطلبانه از دبستان شهدای تقی‌زاده شهرستان کهریزک تهران در مطالعه شرکت کردند. مهارت‌های مربوط به آمادگی حرکتی (آزمون پرتاب و دریافت توپ تنیس، آزمون تعادلی با چشمان بسته، آزمون تعادلی راه رفتن روی خط صاف، آزمون دوی چابکی 9×4 متر و آزمون تعادلی لی‌لی در مسیر زیگزاگ) و آمادگی جسمانی (آزمون‌ پلانک و آزمون V) و شاخص‌های آنتروپومتریک (قد، وزن و BMI) اندازه‌گیری  شد (طرح پایش آمادگی کودکان: طرح پاک). به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد. همچنین برای مقایسه بین گروهی از آزمون تعقیبی شفه استفاده شد.یافته‌ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل واریانس تک متغیره نشان داد که اختلاف معنی داری بین گروه‌های سنی 9 تا 12 سال در شاخص‌های قد، وزن، لی‌لی رفتن و پرتاب کردن وجود داشت (P<0/05)، در واقع سن تأثیر معناداری بر متغیرهای لی‌لی و پرتاب کردن داشت. اما در گروه‌های سنی تفاوت معنی‌داری در سایر متغیرها مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: گروه‌های سنی معمولاً در آموزش و ورزش به منظور ایجاد فرصت‌های عادلانه و برابر اجرا می‌شوند. از آنجایی که باید به همه کودکان فرصت‌های برابر برای مشارکت موفقیت‌آمیز در تربیت‌بدنی و ورزش داده شود، معلمان تربیت‌بدنی و مربیان باید در مورد پیامدهای تأثیر سن آموزش ببینند و در آزمون‌های مربوط به آمادگی جسمانی و مهارت‌های حرکتی به تأثیر سن و تفاوت‌های فردی بر شاخص‌های مذکور آگاهی داشته باشند.